Το πορτρέτο ενός νεαρού Αφρικανού μετανάστη στο Παρίσι, ο οποίος παλεύει με τις καθημερινές αντιξοότητες και με το όνειρο να περάσει τις «εξετάσεις» της συνέντευξης αίτησης ασύλου. Με άλλα λόγια μιλάμε για μια πραγματική κόλαση σε μια πόλη, όπου επικρατεί ο ρατσισμός, η μισαλλοδοξία, η παντελής αδιαφορία για τον οποιονδήποτε – χαρακτηριστικά, δυστυχώς, των καιρών μας.
Αναδεικνύοντας την κοινωνική ασχήμια, η κάμερα του Μπορίς Λοζίν ακολουθεί με πάθος τον Σουλεϊμάν σε αυτό το road movie εντός τειχών της μεγαλούπολης. Ως courier, ο Σουλεϊμάν «οργώνει» καθημερινά το Παρίσι με μόνα του εργαλεία, το ποδήλατο, το κινητό και το μυαλό του. Βρίσκεται, εκ των πραγμάτων, κάθε στιγμή εν αμύνη και τίποτα δεν μπορεί να τον βοηθήσει σε αυτόν τον καθημερινό Γολγοθά.
Σίγουρα το θέμα είναι πολύ δυσάρεστο, όμως ο Λοζίν το χειρίζεται με προσοχή, δεν καταφεύγει στο φτηνό μελόδραμα, παρότι δεν είναι λίγες οι σκηνές που ξαναβλέπουμε πράγματα που έχουν ειπωθεί, που τα έχουμε καταλάβει και που δεν είναι ανάγκη να ξαναδούμε εκτός αν αυτό εξυπηρετεί το γέμισμα του χρόνου – κάτι που μάλλον συμβαίνει.
Καθόλη την διάρκειά της, η ταινία έχει ενέργεια, αλλά απογειώνεται (στην κυριολεξία) στο τελευταίο εικοσάλεπτο, όταν έρχεται η στιγμή της αποκάλυψης του ήρωα στην συνέντευξη (γιατί μέχρι τότε δεν θα έχουμε πάρει ιδιαίτερες πληροφορίες για την περίπτωσή του). Και εκεί, πραγματικά η καρδιά σου σπαράζει χάρη στον ηθοποιό Αμπού Σαγκαρέ που υποδύεται τον Σουλεϊμάν.
Εξαιρετικά ταλαντούχος, ο Σαγκαρέ υπήρξε ανακάλυψη του Λοζίν και της υπεύθυνης κάστινγκ Αλίν Νταλμπίς, στην Αμιέν, καθώς για την εύρεση του σωστού προσώπου «ξεσκόνισαν» την κοινότητα των Γουινέζων στην Γαλλία. Ο Σαγκάρε είχε φτάσει στη Γαλλία επτά χρόνια νωρίτερα, όταν ήταν ακόμα ανήλικος.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr