Ένας ψυχικά ασταθής ερασιτέχνης μπόντι- μπίλντερ προσπαθεί ν’ αναδειχτεί στο άθλημα που αγαπάει περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο στον κόσμο, ενώ παράλληλα προσπαθεί να ελέγξει τις καταστροφικές εκρήξεις θυμού του και να βελτιώσει τις προσωπικές και κοινωνικές του σχέσεις.
Ψυχολογικό και κοινωνικό δράμα που αποτελεί παραγωγή του 2023, βραβευμένο στο φεστιβάλ του Σάντανς εκείνης της χρονιάς. Βγαίνει όμως στις αίθουσες με καθυστέρηση
δύο ετών, λόγω της καταδίκης του πρωταγωνιστή Μέιτζορς για κακοποιητική συμπεριφορά προς τη σύντροφό του, που διέκοψε απότομα τη ραγδαία ως τότε ανερχόμενη καριέρα του, η οποία του επεφύλασσε μέχρι και τον ρόλο του κεντρικού κακού στην τρέχουσα φάση του Σύμπαντος της Marvel, πριν η εταιρεία σπάσει το συμβόλαιό του λόγω των νομικών του
προβλημάτων.
Όμως, όσο απαράδεκτη κι αν ήταν η συμπεριφορά του ηθοποιού, ο σχετικά ελαφρύς νομικός χαρακτηρισμός της κι η ανώδυνη αντίστοιχη ποινή της, του επέτρεψαν να δρομολογήσει τη σταδιακή επιστροφή του στο προσκήνιο, ξεκινώντας με την κυκλοφορία της συγκεκριμένης ταινίας από την εταιρεία Briarcliff, η οποία μετά τη διανομή και του εξαιρετικού αλλά πολιτικά επίφοβου «The Apprentice» (Αλί Αμπάσι, 2024), έχει αρχίσει να
φτιάχνει το προφίλ μιας εταιρείας που αγοράζει καλές ταινίες που άλλοι φοβούνται ν’ αγγίξουν.
Η συμπεριφορά του Μέιτζορς στην προσωπική του ζωή μπορεί να είναι προβληματική, αλλά δεν υπάρχει απολύτως τίποτα προβληματικό στην ερμηνεία του ως Κίλιαν Μάντοξ. Αντιθέτως, προσφέρει μία από τις καλύτερες ερμηνείες της χρονιάς, που υπό άλλες συνθήκες θα τον καθιστούσε οσκαρικό φαβορί. Ανώριμος, αμήχανος, ευάλωτος, αδέξιος, αλλά κι εμμονικός, ανεξέλεγκτος, κτηνώδης, ο Κίλιαν είναι έρμαιο του μυαλού του, που τον ωθεί σε ολοένα πιο ακραίες συμπεριφορές, παρότι ο σκηνοθέτης/ σεναριογράφος Μπάιναμ τον συμπονάει αρκετά ώστε να τον συγκρατήσει ακριβώς πριν αυτοκαταστραφεί ολοκληρωτικά. Προς τιμήν του, αυτό δε σημαίνει ότι του παρέχει και μια εύκολη λύση, απλώς τον αφήνει μετέωρο, με μια αμυδρή ελπίδα βελτίωσης και διαφυγής από το φαινομενικά αναπόδραστο αδιέξοδό του.
Νίκος Τσαγκαράκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα patris.gr