Καθώς κάνει ποδήλατο στους δρόμους του Παρισιού παραδίδοντας γεύματα, ο Σουλεϊμάν ετοιμάζει την ιστορία που θα διηγηθεί στη συνέντευξη για το αίτημά του για άσυλο, ώστε να παραμείνει στη χώρα. Μόνο που ο Σουλεϊμάν δεν είναι καθόλου έτοιμος γι' αυτήν τη συνέντευξη...
Μια ξεχωριστή ταινία, που καταφέρνει να δείξει τις συνθήκες που βιώνουν πολλοί πρόσφυγες σε μια ρεαλιστική βάση. Σαφώς και δεν είναι όλοι οι πρόσφυγες θύματα πολέμου. Κάποιοι από αυτούς, όπως τόσοι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο, ακολούθησαν με πολύ σκληρό τίμημα τον δρόμο του ξενιτεμού για να βρουν πιο ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης και να καταφέρουν να θρέψουν τις οικογένειές τους. Κανείς δεν αφήνει τον τόπο του και δεν περνάει βουνά και ερήμους, ώσπου να μπει σε μια βάρκα όπου δεν ξέρει αν θα καταφέρει να φτάσει σε μια στεριά, αν δεν υπάρχει ανάγκη. Ετσι και ο ήρωάς μας, έχοντας κάνει τη σκληρή αυτή διαδρομή, καταθέτει αίτηση για άσυλο στη Γαλλία. Σε μια Γαλλία όπου δουλεύει με ξένα χαρτιά, αφού δεν μπορεί να έχει δικά του, και τον εκμεταλλεύεται το κύκλωμα των ίδιων των συμπατριωτών του. Σε μια Γαλλία όπου ο διακινητής κρατάει τα έγγραφά του μέχρι να τον πληρώσει, και τον «συμβουλεύει» να πει στην υπηρεσία μια ιστορία που δεν είναι δική του και που την έχει ήδη «πουλήσει» και σε άλλους δέκα δύσμοιρους την ίδια βδομάδα...
Ο Σουλεϊμάν σκοτώνεται όλη μέρα στη δουλειά, τρέχει με το ποδήλατό του να κάνει διανομές αντιμετωπίζοντας κάθε συνθήκη, για να πάρει στο τέλος της βδομάδας ψίχουλα, ουσιαστικά όσα του δώσει ο μεσάζοντας, αν του τα δώσει... Τη νύχτα, πάλι, τρέχει να προλάβει το λεωφορείο που τον οδηγεί στον ξενώνα όπου κοιμάται, γιατί αν δεν το προλάβει θα κοιμηθεί στον δρόμο... Ολη τη μέρα επαναλαμβάνει σαν προσευχή την ιστορία του διακινητή, για να καταφέρει να απαντήσει ικανοποιητικά στη συνέντευξη για το άσυλο, μια «προσευχή» που δεν απαντάει σε κανέναν θεό, μια προσευχή που του γεννά μεγαλύτερη ανασφάλεια. Και αν δεν γνωρίζει όλες τις λεπτομέρειες της ιστορίας; Αν η υπηρεσία τον ρωτήσει κάτι που δεν μπορεί να απαντήσει; Η ιστορία του Σουλεϊμάν δεν έχει ούτε καλό ούτε κακό τέλος... Δεν έχει τέλος γιατί δεν έχει αρχή, και η εκμετάλλευση που ζει στέκεται πάνω απ' το κεφάλι του σαν λαιμητόμος από τη στιγμή που άνοιξε τα μάτια του στον κόσμο. Ο Σουλεϊμάν είναι αναλώσιμος και το όνειρό του δεν εξαρτάται από εκείνον και την ιστορία του, εξαρτάται από το άνοιγμα και κλείσιμο της στρόφιγγας για τις μεταναστευτικές ροές ανάλογα με τις ανάγκες του κεφαλαίου. Για τον κάθε Σουλεϊμάν και την κάθε τέτοια ιστορία είναι γνωστές οι αιτίες, είναι γνωστός και ο ένοχος.
Παυλίνα Αγαλιανού
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα rizospastis.gr