Η ανάπτυξη μιας δυνατής φιλίας ανάμεσα σε δύο αδέρφια, ένα διεθνώς διάσημο διευθυντή ορχήστρας, που πάσχει από λευχαιμία, και τον ερασιτέχνη μουσικό και εργάτη σε εργοστάσιο, αδερφό του, που πρωτογνωρίζονται όταν αυτός αναζητά δότη μυελού οστών, στη γυρισμένη με χιούμορ, ανθρωπιά, ξεχωριστή χάρη και ωραίο ρυθμό, ταινία του Εμανουέλ Κουρσόλ (« Ένας θρίαμβος», βραβείο καλύτερης κωμωδίας στα Ευρωπαϊκά Βραβεία της EFA, 2020).
Μια συγκινητική, που αποφεύγει τους μελοδραματισμούς, και με βάση ένα ωραίο σενάριο, ταινία, γύρω από δύο απίθανους αρχικά αδερφούς, τον διάσημο διευθυντή ορχήστρας Τιμπό (Μπενζαμέν Λαβέρν) και τον εργάτη/μουσικό Τζίμι (Πιέρ Λοτέν), που με πείσμα και χιούμορ αλλά και οπισθοδρομήσεις, προσπαθούν με διάφορους τρόπους να φτιάξουν την καινούρια τους οικογένεια.
Με φόντο το εργοστάσιο που κλείνει στην επαρχιακή πόλη όπου ζει ο εργάτης αδερφός, ο Κουρσόλ αναπτύσσοντας την ιστορία του, μέσα από μια σειρά ωραίες σκηνές, εστιάζοντας στη μουσική, μόνο αρχικά στοιχείο που ενώνει τα δύο από διάφορα κοινωνικά στρώματα αδέρφια. Ανάμεσα στις καλύτερες, δοσμένες με ανθρωπιά και τη σωστή ισορροπία σκηνές αναφέρω εκείνη με τους αδερφούς να κάνουν πρόβες το Μπολερό του Ραβέλ, ή εκείνη με τους δυο τους να οδηγούν το αυτοκίνητό μεθυσμένοι, σκηνές που αρχίζουν να τους φέρνουν πιο κοντά, καταλήγοντας στο όμορφο, συγκινητικό φινάλε. Ταινία που προσφέρει ωραία, γυρισμένα με αγάπη για τη μουσική, αποσπάσματα από έργα των Μπετόβεν, Μέντελσον, Ντεμπισί, Ραβέλ, Μότσαρτ και Μάλερ, από τα οποία δεν λείπει και ένα ωραίο τραγούδι του Αζναβούρ (Emmenez moi) σχόλιο πάνω στα δρώμενα της συγκεκριμένης σκηνής.
Νίνος Φένεκ Μικελίδης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα enetpress.gr