Αρκετά συμβατική δραματική κοινωνική κομεντί από τον Εμανουέλ Κουρκόλ του πολύ παρεμφερούς “Ένας Θρίαμβος”, με έντονα στοιχεία προσωπικής αναζήτησης που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε ένα εξιλεωτικό περφόρμανς «μιας ζωής». Τις δραματικές στροφές τις βλέπεις να έρχονται, χωρίς όμως να ενοχλεί μιας και η εκτέλεση είναι (συναισθηματικά αν μη τι άλλο) εμπνευσμένη, σε μια κλασική –γαλλικής εσάνς– συνταγή ανεξάρτητου σινεμά.
Αναμφίβολα υπάρχουν οι στιγμές που το φιλμ θα καταφέρει να πιάσει τον θεατή, με τον στιβαρό του χαρακτήρα, τις καλές ερμηνείες και το έντονο δραματικό στοιχείο. Υπάρχει εδώ μια σοβαρότητα και μια φροντίδα για τον θεατή, αλλά και τους ήρωες του δράματος, με ένα προσεγμένο λαϊκό στοιχείο, και με ανθρώπους που βρίσκουν αυτό που τους λείπει εκεί που δεν θα κοίταζαν ποτέ. Με τη συγκίνηση, με το χιούμορ του, αλλά χωρίς εκπλήξεις ή κάτι που να καθηλώνει.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα news247.gr