Ένας μικροκλέφτης προσπαθεί να κλέψει ένα πολυτελές τζιπ, αλλά μόλις μπαίνει μέσα βλέπει ότι δε μπορεί πλέον να βγει και σύντομα ανακαλύπτει ότι στην πραγματικότητα βρίσκεται παγιδευμένος από τον πλούσιο ιδιοκτήτη του οχήματος.
Θρίλερ αγωνίας που αποτελεί ριμέικ του αργεντίνικου «4×4» (Μαριάνο Κον, 2019). Λίγο-πολύ ισχύουν τα ίδια με την προηγούμενη ταινία της σημερινής στήλης: μια έξυπνη ιδέα, δύο σπουδαία ταλέντα σε πολύ καλές ερμηνείες (ειδικά ο Σκάρσγκορ που ‘κουβαλάει’ υποδειγματικά όλη την ταινία), μια γρήγορη πλοκή γεμάτη ιδέες και μπόνους μια ρητορική για την κοινωνική ανισότητα. Δυστυχώς, όλα τα παραπάνω δεμένα χωρίς σοβαρή αίσθηση κινδύνου, με περιστασιακές παραδοξότητες στην αληθοφάνεια και γενικότερα με έλλειψη έμπνευσης, που δεν αφήνει την ταινία ν’ αναδειχτεί σε κάτι αξιομνημόνευτο.
Νίκος Τσαγκαράκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα patris.gr