Κανείς δεν μπορεί να βοηθήσει κάποιον που δεν θέλει να βοηθηθεί, ιδιαίτερα μια επιθετική γυναίκα που μοιάζει να πάσχει από κλινική κατάθλιψη και χρειάζεται επειγόντως επαγγελματική βοήθεια. Θυμωμένη, αλλά ταυτόχρονα εύγλωττη, διαμαρτύρεται ακόμα και για τον αέρα που αναπνέει. Αρχικά μοιάζει να έχει δίκιο για την ανεξήγητη οργή της, η σιωπή όμως του συζύγου και του γιού της προδίδουν το πρόβλημα. Κάθε προσπάθεια δημιουργίας ενός ευχάριστου παρόντος δυσανασχετεί την Πάνσυ, ακόμα και από τις αδελφές της που δείχνουν τεράστια ανεκτικότητα· η επίσκεψη τους στον τάφο της μητέρας τους (ανήμερα της Γιορτής της Μητέρας), θα φέρει πάνω από τα μνήματα πολλά από τα απρόσκλητα φαντάσματα που κάνουν την ατμόσφαιρα ηλεκτρισμένη.
Η επανένωση του Μάικ Λι με τη Μαριάν Ζαν-Μπαπτίστ, χαρίζει μια ακόμα καθηλωτική ερμηνεία. Με ακρωτηριασμένο τον πυρήνα του θυμού και αδιαγράμμητο το μονοπάτι της λύσης, αυτή η ανατριχιαστική ερμηνεία στο χείλος της κατάθλιψης και οργής, οδηγεί το κοινό σε έναν εν βαθέων αυτοπροσδιορισμένο συλλογισμό. Ανάμεσα στο βαρύ δράμα, μια αύρα από θρίλερ αναβαθμίζει το αταξινόμητο της ψυχής των ηρώων που, χωρίς να κλαίγονται, ουρλιάζουν βοήθεια από τα βάθη της ψυχής τους.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα ertnews.gr