Σε έναν μακρινό πλανήτη που φιλόδοξος πολιτικός θέλει να μεταμορφωθεί σε διαγαλαξιακό αυτοκράτορα του, το 17ο πείραμα με την ονομασία «Μίκυ» χαρίζει στην ανθρωπότητα τη θεραπεία ενός θανατηφόρου ιού, όπως και την εμπειρία του πως είναι να πεθαίνεις από αυτόν. Όταν από λάθος θεωρηθεί ότι έχει τερματιστεί η ζωή του, ο 18ος κλώνος του θα εμφανιστεί για να του μάθει εναλλακτικούς τρόπους ζωής, όπου ο θάνατος δεν είναι το ζητούμενο.
Ο Τόμας Έντισον φαίνεται να έχει την κηδεμονία του ρητού «Δεν απέτυχα. Απλώς βρήκα 10.000 τρόπους που δεν λειτουργούν». Ο Μπονγκ Τζουν-χο ερευνά σε βάθος αυτό το ρητό και με την ταινία του, ίσως και με τη σκηνοθετική του ιδιότητα. Η επιλογή του Ρόμπερτ Πάτινσον δίνει ταυτόχρονα υπεραξία αλλά και το αντίστροφο, αφού η οικειότητα στερεί από το κοινό την αποστασιοποίηση από τον ήρωα και τα κρυμμένα ζητούμενα. Η σύγκρουση του υπεράνθρωπου ηγεμόνα, με την παράδοση του πλανήτη και τα αναλώσιμα ανθρώπινα αντίγραφα επιτρέπουν στα κοινωνικά μηνύματα να καταναλωθούν αμάσητα.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα ertnews.gr