Τη φωνάζουν χαριτωμένα ρακέτα, αλλά το μπαλάκι πέφτει στη μεριά του γηπέδου της όταν θα κληθεί να μιλήσει για αυτό που όλοι υποψιάζονται αλλά κανείς τους δεν εκφράζει ανοιχτά: ότι ο προπονητής τους τις κακοποιούσε σεξουαλικά. Αφορμή για τις εκρήξεις που εκτονώνονται στην προπόνηση αλλά και τη σιωπή της, τα ανάμεικτα συναισθήματα για τον κακοποιητή της.
Ταινία αργών -άλλοτε υποβλητικών και άλλοτε απλά τραβηγμένων χρονικά- ρυθμών, με μεθοδευμένα φαινομενικά υποτονική αφήγηση που τονίζει τον κοχλάζοντα θυμό της ηρωίδας. Δεν είναι όμως μια απλή ιστορία σεξουαλικής παρενόχλησης. Είναι το παιχνίδι με το μυαλό ενός παιδιού από έναν μεθοδικό παιδοβιαστή, που ευκρινώς παρουσιάζεται ως «ένας από εμάς», με ταλέντο στη χειριστική συμπεριφορά.
Η ταινία αργεί να μπει στο ζητούμενο από επιλογή και ολοκληρώνεται με ασύμβατο τρόπο ως προς την υπόλοιπη αφήγηση. Αυτά είναι τα μοναδικά της φάουλ σε έναν, κάθε άλλο παρά στημένο, αγώνα επιβίωσης.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα ertnews.gr