Η νεαρή Τζούλι, κορυφαία αθλήτρια σε μια ακαδημία τένις, έχει οργανώσει τη ζωή της σαν ρολόι γύρω από το άθλημα που αγαπά. Οταν ο προπονητής της βρίσκεται κατηγορούμενος υπό έρευνα και τίθεται σε διαθεσιμότητα, όλοι οι συναθλητές της ενθαρρύνονται να μιλήσουν. Η Τζούλι ωστόσο αποφασίζει να μείνει σιωπηλή.
Ο σκηνοθέτης δεν καταφέρνει να μας δώσει να καταλάβουμε γιατί η Τζούλι δεν μιλά, εάν συμβαίνει κάτι απλώς την παρατηρεί να σωπαίνει. Η Τζούλι φαίνεται σαν να έχει θέσει έναν ισχυρό στόχο στη ζωή της, μοιάζει αποφασισμένη και προσηλωμένη σε αυτόν και φαίνεται ότι τίποτα δεν μπορεί να σταθεί εμπόδιο στα σχέδιά της. Προσαρμόζεται αμέσως στις νέες συνθήκες, και όταν όλοι ζητούν από εκείνη να μιλήσει, εκείνη φαίνεται σαν να μην έχει να πει τίποτα, σαν να μην καταλαβαίνει εάν κάτι πήγε λάθος... Και αλήθεια είναι ότι ούτε κι εμείς αντιληφθήκαμε εάν κάτι πήγε λάθος γιατί η ταινία μοιάζει με ένα ντοκιμαντέρ που ή θα συνεχιστεί χρόνια αργότερα με αποκαλύψεις ή μπορεί και να μη συνεχιστεί ποτέ...
Παυλίνα Αγαλιανού
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα rizospastis.gr