Με σενάριο εμπνευσμένο από το ομώνυμο βιβλίο του φιλοσόφου Ρεζίς Ντεμπρέ και του γιατρού Κλοντ Γκραντζ, στο οποίο παρουσιάζονται ιστορίες ανθρώπων που είχαν βρεθεί σε μονάδες ανακουφιστικής φροντίδας ασθενών στο τελευταίο στάδιο, ο Κώστας Γαβράς λέει «το έλα και το αντίο του» στους απανταχού σινεφίλ.
Συγγραφέας ερχόμενος αντιμέτωπος με σοβαρή ασθένεια, κατά τη θεραπεία του, θα αποφασίσει να ακολουθήσει τον γιατρό του σε ένα tour de force από επισκέψεις σε ασθενείς στο τελευταίο στάδιο της ζωής. Αυτό που αρχικά θα ήταν το υλικό του για να γράψει ένα βιβλίο, γίνεται η μαγιά για να ζήσει μια γεμάτη ζωή.
Ο Κώστας Γαβράς είναι ένας γεμάτος καρδιά αξιοπρεπής δημιουργός που αγγίζει τα θέματα του με πηγαία στοργή, σκέψη και προβληματισμό. Στην «τελευταία πνοή», σε ευθύ διάλογο με τον επισκέπτη, τον θάνατο, που υποψιάζεται και ο ίδιος στα 91 του ότι θα τον επισκεφτεί τα επόμενα χρόνια (σ.σ. του το αντευχόμαστε), κάνει πηγαία ενδοσκόπηση από την πρώτη σπονδυλωτή ταινία της καριέρας του, σα να είναι ανάγκη να ζήσει δια μέσου αντιπροσώπων (των ερμηνευτών) μια αγκαλιά πριν το τέλος. Αυτήν την αγκαλιά, αξίζει να του την επιστρέψει το κοινό, για την τόλμη του να αποφύγει τη ραφιναρισμένη θλίψη ή το μελό, που επιλέγουν συνήθως οι δημιουργοί προσεγγίζοντας παραπλήσια θεματική.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα ertnews.gr