Η Μπρίτζετ Τζόουνς είναι χήρα εδώ και λίγα χρόνια όμως ακόμα δεν έχει ξεπεράσει την απώλεια του Ντάρσι. Μεγαλώνοντας μόνη τα δυο παιδιά της, μια μέρα θα αποφασίσει πως πρέπει να αρχίσει ξανά να ζει. Θα επιστρέψει στη δουλειά και θα αφεθεί ξανά συναισθηματικά. Αλλά είναι αυτός ο κόσμος ακόμα για εκείνην;
Γλυκό αλλά κινηματογραφικά άνευρο νέο σίκουελ για την αγαπημένη ηρωίδα που ερμηνεύει η Ρενέ Ζελβέγκερ για 4η φορά στη μεγάλη οθόνη. Η Μπρίτζετ του 2025 προσπαθεί να κινηθεί σε έναν κόσμο με νέες ευαισθησίες στον έρωτα και στις συμπεριφορές, με μια αίσθηση απώλειας και πόνου να περιβάλλει ακόμα και τα πιο χαριτωμένα περιστατικά. Υπάρχει δηλαδή ένα κάποιο κέντρο βάρους στην ταινία, μια αλήθεια και μια χαρά στο να βλέπεις αυτό το καστ να περνάει καλά (η Ζελβέγκερ έχει εδώ παρτενέρ τον πάντα στιβαρό Τσιβετέλ Ετζιοφόρ, ενώ επιστρέφει ο Χιου Γκραντ και πολλά ακόμα γνώριμα πρόσωπα των προηγούμενων κεφαλαίων).
Εν τέλει όμως τελικά οι εξελίξεις είναι αρκετά μηχανικές, οι κορυφώσεις απουσιάζουν και το όλο αποτέλεσμα μοιάζει λιγάκι νέτφλιξ. (Επίσης ο ελληνικός τίτλος… δεν είναι τίτλος. Είναι ίσως θέμα συζήτησης; Στίχος; Ατυχές copy/paste; Πάντως όχι τίτλος.)
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα news247.gr