Στο Μεξικό της δεκαετίας του 1950 ένας ομοφυλόφιλος εκπατρισμένος αμερικανός ερωτεύεται έναν όμορφο πολύ νεότερο συμπατριώτη του, με τον οποίο συνευρίσκονται και
ταξιδεύουν στη Λατινική Αμερική, χωρίς όμως τα αισθήματά τους να είναι αμοιβαία. Ερωτικό δράμα βασισμένο στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Γουίλιαμ Σ. Μπάροουζ, που
εκδόθηκε το 1985.
Το ασύμπτωτο αίσθημα που αφήνει το ένστικτο ανικανοποίητο και, ποτισμένο από τον δηλητηριώδη εθισμό, καταλήγει στην άδικη κι αβάσταχτη μοναξιά. Ένας πολυσχιδής Ντάνιελ Κρεγκ συνεχίζει την τακτική που είχε ήδη ξεκινήσει στη διάρκεια της θητείας του ως Τζέιμς Μποντ, να διαλέγει ρόλους ριζικά διαφορετικούς από τον υπερκατάσκοπο με τον οποίο κάθε ερμηνευτής του κινδυνεύει να τυποποιηθεί. Εδώ απομακρύνεται όσο το δυνατόν περισσότερο από το διαχρονικό αρσενικό πρότυπο, ενσαρκώνοντας μια αρρενωπότητα ομοφυλόφιλη, ευαίσθητη, ασθενική, συγκινητικά ευάλωτη.
Είναι κρίμα που ο Ντρου Στάρκι ως Γιουτζίν, παρόλη την ομορφιά και την υποκριτική του λεπτότητα, δεν αξιοποιείται σε κάτι περισσότερο από την ενσάρκωση μιας διαρκούς απάθειας κι άρνησης προς τον Λη με διαλείμματα ισχνών παραχωρήσεων. Επιπλέον, ο ηχητικός σχεδιασμός στην πρώτη σεξουαλική επαφή του ζευγαριού μοιάζει περιστασιακά ακούσια αστείος, ενώ, αντανακλώντας το θέμα της, η πλοκή μοιάζει όντως να τριπάρει από την έναρξη του ταξιδιού του ζευγαριού κι έπειτα, καθώς χάνει τον ρυθμό και τον προσανατολισμό της.
Νίκος Τσαγκαράκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα patris.gr