ΣΥΝΟΨΗ: Η Αριάν εργάζεται ως ισπανόφωνη διερμηνέας για τους εποχικούς εργάτες από τη Γουατεμάλα σε ένα εργοστάσιο επεξεργασίας σιτηρών στον Καναδά. Μετά από έναν δύσκολο χωρισμό που την άφησε με τρομακτικά χρέη, η Aριάν προσπαθεί να διαχειριστεί το καταπιεστικό εργασιακό της περιβάλλον, λειτουργώντας ως μεσάζοντας μεταξύ των ευάλωτων εργατών και του σκληρού προϊστάμενού τους. Καθώς έρχεται πιο κοντά στους εργαζόμενους βρίσκεται διχασμένη ανάμεσα στην επαγγελματικό της επιβίωση και την αυξανόμενη παρόρμησή της να εναντιωθεί στις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας.
To Ρισελιέ (ο τίτλος αναφέρεται σε μια επαρχιακή πόλη του Κεμπέκ), είναι μια ταινία «εκτός τρέχουσας αισθητικής» αλλά επείγοντος για όλη την ανθρωπότητα περιεχομένου. Μια ταινία γυρισμένη σε κάδρο 4:3 για να συλλαμβάνει, όπως είπε ο ίδιος ο σκηνοθέτης της Pier Philippe Chevigny, τα έντονα συναισθήματα των βασανισμένων πρωταγωνιστών του. Και ποιοι είναι αυτοί; Μα τα θύματα ενός νέου απρόσωπου πολυεθνικού συστήματος παραγωγής, η «εύπλαστη» και εκμεταλλεύσιμη βάση μιας οικονομικής πυραμίδας που συνθλίβεται καθημερινά από ένα μηχανισμό όλο και πιο μεγάλων ποσοστών αποδοτικότητας. Ένα μηχανισμό που εξοντώνει ηθικά όσους εμπλέκονται στην κλίμακα του. Το ερώτημα που τίθεται (μεταξύ άλλων) είναι πως θα μπορούσε να ορισθεί ένα προλεταριάτο στην εποχή της παγκοσμιοποίησης ; Και πως ορίζεται η σχέση ηθικής και καπιταλισμού σήμερα; Δύσκολη η απάντηση αλλά όχι και ανύπαρκτη.
Να σημειωθεί ότι η ταινία βραβεύτηκε στις περσινές 29ες Νύχτες Πρεμιέρας τόσο με το βραβείο της ΠΕΚΚ όσο και με το Βραβείο Κοινού Fischer.
Τάσος Ντερτιλής
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα grandmagazine.gr