Μια σκηνοθέτις αναζητά την αλήθεια για την μητέρα της
Μέσω αυτής της παράξενης ταινίας η Μόνα Ασάς ξεκινά ένα ταξίδι αυτοψυχαναλυσης αναζητώντας αλήθειες για την διάσημη μητέρα της, φωτογράφο, συγγραφέα και κινηματογραφίστρια Καρόλ Ασάς, η οποία αυτοκτόνησε το 2016. Βλέπουμε την σκηνοθέτιδα πνιγμένη σε σημειώσεις και φωτογραφίες, αρνητικά, ημερολόγια, κομμάτια από φιλμ. Τα γραπτά της μητέρας της, η φωνή του πατέρα της που της λέει να τα παρατήσει όλα και να φτιάξει την ζωή της.
Όμως εκείνη επιμένει να παλεύει με τα φαντάσματα, προσλαμβάνει την Μαριόν Κοτιγιάρ για να υποδυθεί την μητέρα της και μέσω αυτής της «μεταμόρφωσης» που μόνον αμηχανία (σε όλους) μπορεί να προκαλέσει, οι αναζητήσεις συνεχίζονται. Ζωή και Τέχνη στο ίδιο πλάνο, ή στο ίδιο τετράδιο, είναι μια κατάσταση που συναντάμε συχνά όχι μόνο στον κινηματογράφο αλλά σε όλες τις τέχνες.
Σπανίως όμως τόσο ιδιαίτερα όσο στο «Μικρό θλιμμένο κορίτσι» καθώς το προσωπικό ταξίδι της σκηνοθέτριας στο παρελθόν είναι το ίδιο το σώμα της ταινίας γιατί κινηματογραφείται επί τόπου και κινείται στο μεταίχμιο του ντοκιμαντέρ. Επίσης περιέχει πλούσιο οπτικοακουστικό υλικό και αναφορές σε μορφές όπως ο Ζαν Ζενέ, ο Χόρχε Σεμπρούν και η Μαργκερίτ Ντυράς τους οποίους η Καρόλ Ασάς είχε γνωρίσει. Προσωπικότητες που βοήθησαν το πνεύμα της να απελευθερωθεί και συγχρόνως το εγκλώβισαν σε έναν λαβύρινθο από τον οποίο ποτέ δεν κατάφερε να ξεφύγει.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr