Η κατάρρευση της Αργεντινής εξαιτίας της οικονομικής κρίσης στις αρχές του νέου μιλένιουμ, είναι ένα θέμα που έχει τροφοδοτήσει με αρκετές ιστορίες τον κινηματογράφο αυτής της χώρας και οι «Εννέα βασίλισσες» έγραψε Ιστορία μιλώντας για αυτήν μέσα από ένα πανέξυπνο σενάριο. Το ίδιο δεν θα γίνει με τους «Ηρωϊκά χαμένους», όμως η ταινία του Σεμπαστιάν Μπορενστάιν προσφέρεται για ένα εξαιρετικά ευχάριστο δίωρο, κατά την διάρκεια του οποίου παρακολουθούμε την προσπάθεια μιας ομάδας «ξεγραμμένων» αγροτών (εξαιτίας της κρίσης) να πάρουν πίσω τα λεφτά που έχασαν επενδύοντας στην τράπεζα ενώ προσπαθούσαν να φτιάξουν έναν συνεταιρισμό.

Heroic Losers1

Με αρχηγό της ομάδας, τον Ρικάρντο Νταρίν, αυτόν τον πολύτιμο Αργεντίνο ηθοποιό – μαγνήτης σε όποια ταινία και αν παίζει (και συμπτωματικά πρωταγωνιστής και στις «Εννέα βασίλισσες»- η παρέα θα δράσει αμήχανα μεν αλλά δραστικά. Ο ήρωας του Νταρίν είναι το πιο τραγικό πρόσωπο της ιστορίας και συγχρόνως εκείνο που πρώτο, αποφασίζει ότι ήρθε η ώρα για να μιλήσουν και κυρίως να πράξουν, οι αδικημένοι.

Το φιλμ καταφέρνει να συνδυάσει ισορροπημένα την σοβαρότητα του θέματος που υπάρχει στα θεμέλιά του, το χιούμορ αλλά και το «χιτσκοκικό» σασπένς. Απαρατήρητη δε, δεν μπορεί να περάσει η χημεία ανάμεσα στους ηθοποιούς που πλάθουν την πιο παράξενη συμμορία του κόσμου. Ειδικά τα δύο αγράμματα αδέλφια (Αλεχάντρο Τζιγκένα, Γκιγιέρμο Γιακούμποβιτς) που δεν καταλαβαίνουν απολύτως τίποτα από τα όσα γίνονται αλλά είναι πρόθυμα να βοηθήσουν, μου έκλεψαν την καρδιά!

Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr