«Είμαστε βλάκες, αλλά αυτοί οι βλάκες είναι που κάποια στιγμή θα ξεσηκωθούν», λέει ένας από τους κακομοίρηδες αντι-ήρωες (ήρωες για μένα) της απολαυστικής αυτής δραματικής , καυστικής κωμωδίας του Αργεντινού σκηνοθέτη Σεμπαστιάν Μπορενστέιν (γνωστός μας από την πικρή κωμωδία του «Η αγελάδα που έπεσε από τον ουρανό»).

Οι κακομοίρηδες αυτοί Αργεντινοί, κάτοικοι μιας μικρής κωμόπολης, αποφασίζουν, το 2001, με επικεφαλής τον Φερμίν (στο ρόλο ο ήδη γνωστός μας από την «Αγελάδα…», Ρικάρντο Νταρίν), πρώην τοπικό πρωταθλητή του ποδοσφαίρου, και τη γυναίκα του Λίντα, να χρησιμοποιήσουν τις οικονομίες τους για να φτιάξουν ένα συνεταιρισμό, αγοράζοντας και επαναλειτουργώντας μια εγκαταλειμμένη σιταποθήκη.

Heroic Losers1

Την παραμονή της μεγάλης οικονομικής κρίσης, του γνωστού ως Corralito, όταν οι τράπεζες έκαναν lockdown στις οικονομίες των πελατών τους, ο διευθυντής της τοπικής τράπεζας τους πείθει να μεταφέρουν τα 150.000 δολάρια από τη θυρίδα που τα είχαν σε λογαριασμό πέσος, λεφτά που την ίδια ώρα ο διεφθαρμένος διευθυντής, που γνώριζε το επικείμενο πάγωμα των καταθέσεων, τα παραχωρούσε σε διεφθαρμένο επιχειρηματία.

Αποφασισμένη να επανακτήσει τα λεφτά της, η ομάδα βάζεις μπροστά ένα σχέδιο για να πάρει τα λεφτά από το υπόγειο, με πλήρη ασφάλεια, χρηματοκιβώτιο, «επιχείρηση» που θυμίζει τόσο την αμερικανική «Συμμορία των 11» όσο και την ιταλική «Ο κλέψας του κλεψαντος». Ο Μπορενστέιν χρησιμοποιεί την ιστορία του για να μας δώσει, μέσα από την καυστική ματιά του, μιαν εικόνα της εκμετάλλευσης των απλών ανθρώπων, θυμάτων που πληρώνουν τα βρόμικα παιχνίδια ενός χρηματοπιστωτικού συστήματος που αποκλειστικά εξυπηρετεί τις τράπεζες και το κεφάλαιο. Με έξυπνα, ευρηματικά επεισόδια (ανάμεσά τους και ένα σύντομο ειδύλλιο), με μικρές ανατροπές, όπου κυρίαρχο είναι το χιούμορ, ο σκηνοθέτης αναπτύσσει με σιγουριά τη μικρή αυτή οδύσσεια των απλών αντί-ηρώων του, οδύσσεια που, τώρα, με τον Covid-19, αποκτά μιαν άλλη, προφητική διάσταση.

Νίνος Φενέκ Μικελίδης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα enetpress.gr