Η μαθήτρια Λυκείου και ικανή βιολίστρια Μίλα έχει μια αναπάντεχη γνωριμία στον σταθμό του τρένου με τον Μόζες. Παρά την ολοφάνερη παραβατική συμπεριφορά του νεαρού, η Μίλα γοητεύεται από εκείνον κι αποφασίζει να τον βάλει στη ζωή της προκαλώντας την αντίδραση των γονιών της. Οι τελευταίοι, αν και ανοιχτόμυαλοι, καταλαβαίνουν ότι ο Μόζες, που είναι εθισμένος στις ουσίες και τις μικροκομπίνες, αποτελεί κακή επιρροή για την κόρη τους. Είναι όμως έτσι;

BABYTEETH1

Ξεκινά σαν ένα πειραγμένο boy meets girl, ή πιο σωστά girl meets boy, εξελίσσεται σαν μια ιδιοσυγκρασιακή κομεντί και καταλήγει σε μια συγκινητική όσο και σκληρή κατάθεση ψυχής για τα περίεργα παιχνίδια της ζωής. Με ηχητική υπόκρουση το εμβληματικό «Golden brown» υπό τους ήχους του βιολιού σε μια συμβολική σκηνή, μια σπουδαία ερμηνεύτρια (η αυστραλή Ελίζα Σκάνλεν ήταν η Μπεθ Μαρτς στις πρόσφατες «Μικρές κυρίες» της Γκρέτα Γκέργουικ) στον πρωταγωνιστικό ρόλο αλλά και μια ανεπιτήδευτη ρομαντική χροιά, το φιλμ μπορεί να σε κάνει να ξεκαρδιστείς από τα γέλια και στην επόμενη αμέσως σκηνή να κλαις γοερά. Αυτό το σπάνιο αλισβερίσι συναισθημάτων, καθώς και η ενθαρρυντική δυναμική με τα οποία ανατρέπει τα κλισέ του είδους της ρομαντικής κομεντί η Σάνον Μέρφι στην πρώτη μόλις ταινία της, κάνουν το «Babyteeth» πραγματική απόλαυση.

Η Μέρφι περιγράφει το χρονικό ενός πρώτου έρωτα με όλες τις χαριτωμένες αλλά και αβάσταχτες λεπτομέρειες που τον μυθοποιούν στα έκπληκτα μάτια των παθόντων. Από εκείνη τη μοιραία συνάντηση στην πλατφόρμα 4, μέχρι το πάρτι με τις ερωτικές ζήλιες ή τη ζεστασιά που προκαλεί ένα τραγούδι καραόκε, η σχέση της Μίλα και του Μόζες θα περάσει με φρενήρη ταχύτητα από όλες τις στάσεις που μοιραίου έρωτα. Όμως το ερωτικό στοιχείο μπαίνει αναγκαστικά σε δεύτερο πλάνο καθώς  το βασικό θέμα της ταινίας είναι η ζωή. Εκείνο που εντελώς συμβατικά αποκαλούμε «δώρο ζωής» ή λατρεία για την ίδια τη ζωή.

Κάποιοι κριτικοί ίσως βρουν μελό την ταινία αλλά δεν θα έχουν δίκιο, καθώς η Μέρφι καταφέρνει να διατηρεί τον απελευθερωτικό, υπερβατικό αέρα της διακριτικής, χαμηλότονης αφήγησης ακόμη κι όταν το στόρι σκληραίνει επικίνδυνα. Το ξεσηκωτικό σάουντρακ (από τους Αυστραλούς «Cat Empire» μέχρι την «25η Συμφωνία» του Μότσαρτ που σύμφωνα με τη μουσικό μητέρα της Μίλα είναι το κορυφαίο του συνθέτη), η φυσικότητα που οι δύο νέοι έρχονται τόσο κοντά, το δηκτικό σχόλιο για τον ρόλο των μεγάλων στο μεγάλωμα των παιδιών, τα χαμένα όνειρα και οι υψηλές προσδοκίες μιας άδειας ζωή (οι γονείς της Έμα είναι εξίσου τραγικοί ήρωες) και φυσικά το κουράγιο να αντικρίσεις την αλήθεια όταν όλα δείχνουν να γκρεμίζονται, είναι μερικές επιπλέον αποδείξεις της αξίας του έργου.

Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα athensvoice.gr