Κάθε απόπειρα εξήγησης της ποίησης είναι καταδικασμένη να αποτύχει, όλοι το ξέρουν αυτό. Πόσω δε μάλλον στο σινεμά, όπου, χάρη σε εκείνη, η μεγάλη οθόνη μετατρέπεται σε έναν καθολικό καθρέφτη που αντανακλά το είδωλο του κόσμου, φανερώνοντας όλα όσα αποκρύπτονται σε κοινή θέα. Ο Ντέιβιντ Λιντς είναι δεξιοτέχνης στην απεικόνιση των αφανών πτυχών της εμπειρίας, χρησιμοποιώντας εικόνες διαπεραστικής μαγείας και αποστομωτικής έντασης, κυρίως εκείνες που δείχνουν όλα όσα φοβόμαστε να δούμε. Αντί να αποστρέφουν το βλέμμα τους από το σκοτάδι, οι ταινίες του εντρυφούν σε αυτό αβίαστα και με άγνοια κινδύνου.

1187 5

Έτσι συμβαίνει και στην αριστουργηματική «Οδό Μαλχόλαντ», όπου μια νεαρή γυναίκα φτάνει στο Λος Άντζελες με στόχο να γίνει ηθοποιός, αλλά στο διαμέρισμά της συναντά μια κοπέλα με αμνησία. Στην προσπάθειά της να βοηθήσει, βυθίζεται σε έναν κόσμο παραδόξου, ο οποίος μοιάζει με έναν ατελείωτο δυσοίωνο εφιάλτη. Ο Λιντς συστήνει τις ηρωίδες μέσα από διαδοχικά όνειρα που αναστατώνουν, καθότι σμιλευμένα από τα απωθημένα, τις ενοχές και τις απόκρυφες επιθυμίες τους. Παράλληλα, παίρνουν προσεκτικά τη θέση τους τα στοιχεία-κλειδιά που απασφαλίζουν το δαιδαλώδες μυστήριο του φιλμ, εκείνα που κατευθύνουν προς πολλαπλές πλην συμπαγείς ερμηνείες της αφήγησης.

Εδώ, μάλιστα, εντοπίζεται και η σπουδαιότητα της ταινίας, καθώς απορρίπτει τις προφανείς αναγνώσεις, αλλά αντίθετα, προκαλεί το θεατή να συναισθανθεί το άλγος των ηρωίδων και να ψάξει στον ίδιο του τον εαυτό προτού καταλήξει σε εύκολα συμπεράσματα. Γι’ αυτό, η «Οδός Μαλχόλαντ» λειτουργεί ταυτόχρονα άριστα ως μεταφορά για τα πλαστά όνειρα της βιομηχανίας του θεάματος –η πραγματική οδός καταλήγει στην κορυφή του Χόλιγουντ–, μια τραγική ιστορία αγάπης αλλά και ρέκβιεμ για την απώλεια του εαυτού. Μετατρέπεται με αυτόν τον τρόπο στον πιο αμφίσημο και γοητευτικό κινηματογραφικό γρίφο του 21ου αιώνα, χωρίς στο φινάλε να ξεχνά να υπενθυμίσει πως το σινεμά δεν είναι τίποτε άλλο παρά η πιο ακαταμάχητη παραίσθηση.

Γιάννης Καντέα Παπαδόπουλος
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα athinorama.gr