Στις 5 Ιανουαρίου 1895, ο λοχαγός Αλφρεντ Ντρέιφους, ένας νέος αξιωματικός του γαλλικού στρατού, κατηγορείται άδικα πως κατασκόπευε για λογαριασμό της Γερμανίας και καταδικάζεται σε ισόβια κάθειρξη στο Νησί του Διαβόλου. Ανάμεσα στους μάρτυρες αυτού του εξευτελισμού είναι ο Ζορζ Πικάρ, ο οποίος παίρνει προαγωγή για να διοικήσει τη μονάδα στρατιωτικής αντικατασκοπίας που τον εντόπισε. Οταν, όμως, ο Πικάρ ανακαλύπτει πως τα μυστικά εξακολουθούν να διαδίδονται στους Γερμανούς, παρασύρεται σε έναν επικίνδυνο λαβύρινθο εξαπάτησης και διαφθοράς, που απειλεί όχι μόνο την τιμή του αλλά και τη ζωή του.

j accuse1

Στα 86 του χρόνια ο Πολάνσκι συνεχίζει απτόητος να κάθεται στην καρέκλα του σκηνοθέτη και μάλιστα να αποσπά βραβεία (Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στη Βενετία για τη συγκεκριμένη ταινία), τη στιγμή που λίγοι πια θα ήθελαν να συνδέσουν το όνομά τους με το δικό του εξαιτίας του σκοτεινού παρελθόντος του. «Είμαι εξοικειωμένος με αρκετές από τις διαδικασίες του μηχανισμού δίωξης που εμφανίζονται στην ταινία και αυτό με έχει εμφανώς εμπνεύσει», δηλώνει χαρακτηριστικά ο ίδιος με αφορμή την ταινία και προσθέτει σε ακόμα πιο προσωπικό επίπεδο: «Είναι σαν μια χιονοστιβάδα, κάθε εποχή προσθέτει και άλλο στρώμα. Πρωτάκουστες ιστορίες από γυναίκες τις οποίες δεν έχω δει ποτέ στη ζωή μου και με κατηγορούν για πράγματα που υποτίθεται συνέβησαν περισσότερο από μισό αιώνα πριν. Για ποιο λόγο να κάνω αντεπίθεση; Είναι σαν να επιτίθεσαι σε εχθρούς που δεν υπάρχουν».

Κώστας Ζακίγκας
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα eleftherostypos.gr