Το δεύτερο μέρος της τελευταίας κινηματογραφικής εκδοχής του μυθιστορήματος του Αλέξανδρου Δουμά σε τριλογία, ανοίγει στις αίθουσες, έναν ακριβώς χρόνο μετά το μετά το πρώτο «Οι τρεις σωματοφύλακες Ντ’ Αρτανιάν», με το οποίο, αναμενόμενα, δεν έχει ιδιαίτερες διαφορές. Για την ακρίβεια, δύσκολα μπορείς να κρίνεις το «Οι τρεις σωματοφύλακες Μιλαίδη» σαν αυτόνομη ταινία, γιατί έχει, αναπόφευκτα, την όψη επεισοδίου μίνι σειράς.
Μπορείς επίσης να πεις ότι προσφέρει πλουσιοπάροχα την δράση της, χάρη στο αεικίνητο film making του σκηνοθέτη Μαρτέν Μπουρπουλόν. Τα ξίφη είναι βουτηγμένα μέσα στην λάσπη και η υγρασία έχει τον πρώτο λόγο. Η όψη της, όπως και της προηγούμενης ταινίας, είναι «βρώμικη» και η κάπως «βρώμικη» ματιά πάνω στο γνωστό θέμα, είναι γενικότερα το διακριτικό αυτού του εγχειρήματος. Οι τρεις σωματοφύλακες (Αθως -Βενσάν Κασέλ), Αραμις -Ρομάν Ντιράς, Πόρθος -Πίο Μαρμάι) και ο φέρελπις Ντ’ Αρτανιάν (Φρανσουά Σιβίλ) που θέλει να τους μοιάσει, δεν είναι και τόσο ιππότες. Είναι σκληροί στρατιώτες, ενίοτε πραγματικοί δολοφόνοι προκειμένου να προστατεύσουν τον βασιλιά Λουδοβίκο 13ο (Λουί Γκαρέλ) στον οποίο πιστεύουν με όλη τους την καρδιά. «Ενας για όλους και όλοι για έναν» είναι το σύνθημα αλλά στην πράξη αυτό σημαίνει πολλούς νεκρούς.
Ο σκηνοθέτης Μαρτέν Μπουρπουλόν αρνείται κάθε τι το εξωραϊστικό και τους «ακτινογραφεί» μέσα από τις πράξεις τους σε μια ιστορία όμως όπου το βάρος πέφτει στην γυναίκα. Και σε τι γυναίκα: Η πραγματική βασίλισσα της ταινίας είναι η Εύα Γκριν που υποδύεται την δολοπλόκα, σατανική Μιλαίδη, ένας ρόλος στον οποίο παλαιότερα είχε διαπρέψει η Φέι Ντάναγουεϊ (δεκαετία του 1970) και αργότερα η Μίλα Γιόβοβιτς (δεκαετία 2010). Έχοντας πάρει τη σκυτάλη από τις προηγούμενες ηθοποιούς, η Γκριν έφτιαξε μιας μοχθηρά …σέξι ηρωίδα – μια γυναίκα που της ταιριάζει γάντι αν κρίνουμε από την μέχρι σήμερα παρουσία της ηθοποιού στον κινηματογράφο!
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr