Επικής κλίμακας δράση και θέαμα δικαιολογούν οριακά ένα καλόγουστο σίκουελ, που εγκλωβίζεται στην πληθωρικότητα της αφήγησής του.
Το μεγαλεπήβολο ευρωπαϊκό franchise που φιλοδοξεί να αναδείξει σε μπλοκμπάστερ τις περιπέτειες που σκαρφίστηκε ο Αλέξανδρος Δουμάς επιστρέφει ακόμα πιο θεαματικό και καταιγιστικό, αλλά και επαναλαμβάνοντας τις αδυναμίες του πρώτου κεφαλαίου. Εν προκειμένω, η Γαλλία βρίσκεται στα πρόθυρα πολέμου και οι Σωματοφύλακες είναι σε επιφυλακή. Την ίδια ώρα, ο Ντ’Αρτανιάν βρίσκεται υπό πίεση, καθώς καλείται να διαχειριστεί μια προσωπική κρίση, παραμένοντας ταυτόχρονα πιστός στο καθήκον που τον καλεί επιτακτικά.
Αυτός είναι ο πιο συνοπτικός τρόπος να περιγραφεί τι συμβαίνει στο σίκουελ, το οποίο παρά το φροντισμένο στήσιμο και την εντυπωσιακή δράση, δραματουργικά πασχίζει για χώρο να ανασάνει. Ο σκηνοθέτης Μαρτέν Μπουρμπουλόν δεν προτεραιοποιεί τις πλοκές της αφήγησης, με αποτέλεσμα να χάνεται η εστίαση και το μοντάζ να εξαντλείται σε ανάπτυξη χαρακτήρων και επεξηγηματικούς διαλόγους. Έτσι, αδικείται η έκδηλη πληθωρικότητα του φιλμ, η δυναμική ορισμένων ερμηνειών που μένουν στα ρηχά (Εύα Γκριν, Βίκι Κριπς), όπως και η ανάπτυξη ενός πραγματικά συναρπαστικού κινηματογραφικού έπους.
Γιάννης Καντέα Παπαδόπουλος
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα athinorama.gr