Η μπαλαρίνα Ελίζ ζει το όνειρό της στη σκηνή αλλά και στην προσωπική της ζωή μέχρι που όλα κατεδαφίζονται. Ένα ατύχημα στη σκηνή σημαίνει πως πιθανότατα δε θα μπορέσει να χορέψει ξανά, ενώ πιάνει τον φίλο της να την απατά με την αναπληρώτριά χορεύτριά της. Προκειμένου να επανακάμψει σωματικά αλλά κυρίως ψυχολογικά, οδηγείται σε ένα νέο περιβάλλον έξω από το Παρίσι, εκεί όπου μια κολεκτίβα την αγκαλιάζει ζεστά, της προσφέρει νέους φίλους, έναν νέο έρωτα, και την περιπέτεια του σύγχρονου χορού. Έτσι θα ξεκινήσει η επανεφεύρεση του εαυτού της– ή απλώς, η ανακάλυψη όσων ήταν πάντα μέσα της και δεν γνώριζε πώς να τα αποδεχτεί.
Ρομαντική δραμεντί από ένα σύγχρονο ευρωπαίο μάστερ του είδους, τον Σεντρίκ Κλαπίς του υπέροχου “Ισπανικού Διαμερίσματος” αλλά και της συναρπαστικής σειράς “Greek Salad” για την οποία γράφαμε αναλυτικά προσφάτως. Όπως κάνει συχνά, ο Κλαπίς παρουσιάζει έναν πολύ συγκεκριμένο μέσα από τα μάτια του κεντρικού ήρωα ή εδώ της κεντρικής ηρωίδας, περνώντας εκεί χρόνο, επιτρέποντας στον θεατή στο να ζήσει το συγκεκριμένο περιβάλλον– η δραματουργική διαδρομή δεν είναι ποτέ ό,τι πιο πρωτότυπο, αλλά η δύναμη εδώ βρίσκεται στις λεπτομέρειες, στο σύμπαν που χτίζει η ταινία, στους χαρακτήρες, στον τρόπο με τον οποίο η κάμερά του στέκεται, κινείται, περνά χρόνο σε κάθε χώρο που κινείται η Ελίζ, σε κάθε χορευτική κίνηση.
Η ταινία ανοίγει με ένα εντυπωσιακό, στιβαρό χορευτικό περφόρμανς και έχει ως κατακλείδα έναν καθηλωτικό αντικατοπτρισμό του. Στο ενδιάμεσο η Ελίζ μαθαίνει ξανά τα βήματα της ζωής από την αρχή, μια διαδρομή που ο Κλαπίς κάνει γοητευτική με ευκολία, συνδυάζοντας το δράμα, το χιούμορ, το συναίσθημα– συχνά και σε μία μόνο σκηνή (όπως αυτή με τον Φρανσουά Σιβίλ ως Γιαν να φωνάζει σε ένα μαξιλάρι για να βγάλει το άχτι του). Χτίζοντας αυτή την γνώριμη πορεία λιθαράκι λιθαράκι, στιγμή τη στιγμή, μέσα από τους διάφορους χαρακτήρες που συναντά στον δρόμο της η Ελίζ, ο Κλαπίς οδηγεί προς ένα δυνατό συναισθηματικά φινάλε που μετατρέπει ακόμα και απότομες, ωμές χορευτικές κινήσεις σε μια συγκινητική στιγμή έκστασης.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα news247.gr