Η Μαριάν Φαρέρ, κληρονόμος μιας αμύθητης αυτοκρατορίας καλλυντικών, γνωρίζει τον Πιερ-Αλέν Φαντέν, έναν εκκεντρικό και φιλόδοξο φωτογράφο, κατά τη διάρκεια μιας φωτογράφισης. Ανάμεσά τους γεννιέται μια φιλία που ταράζει τα νερά της οικογένειάς της (με το αζημίωτο πάντα)...
Υπότιτλος: Πόσα προβλήματα έχουν κι αυτοί οι πλούσιοι! Πρόκειται για τη σχέση της Λιλιάν Μπετανκούρ, κληρονόμου της «L' Oreal», και του φωτογράφου Φρανσουά-Μαρί Μπανιέ, η οποία κατέληξε σε δικαστική διαμάχη του φωτογράφου και της κόρης της Μπετανκούρ και σκάνδαλο που συντάραξε τη Γαλλία, αφού είχε και πολιτικές προεκτάσεις. Ο Κλιφά μεταφέρει αυτή την ιστορία στη μεγάλη οθόνη εμμένοντας στην «ανθρώπινη» πλευρά, εξοστρακίζοντας παράλληλα την πολιτική διάσταση, που έχει πολύ μεγαλύτερη σημασία στη συγκεκριμένη υπόθεση. Τα καπρίτσια της αστικής τάξης τα έχουμε παρακολουθήσει με πολύ πιο διεισδυτικό τρόπο σε άλλες ταινίες. Ο σκηνοθέτης λοιπόν, αντί να εστιάσει στη «δεύτερη νιότη» της κληρονόμου και το πώς σκορπούσε τα εκατομμύριά της, θα μπορούσε να θίξει τις σχέσεις της εταιρείας με τον ναζισμό και την υποστήριξη του ιδρυτή της Eugene Schueller στους Χίτλερ και Μουσολίνι. Θα μπορούσε να μας δείξει πώς χρηματοδότησε τη ναζιστική κατοχή και τους ταγματασφαλίτες της (οργάνωση Cagoule) και πώς τον ξέπλυναν διάφοροι μάρτυρες, ανάμεσά τους ο σύζυγος της Μπετανκούρ και ο μετέπειτα Πρόεδρος Φρανσουά Μιτεράν, για να θεωρηθεί αντιστασιακός... Θα μπορούσε να μας δείξει τις σχέσεις της κληρονόμου με το αστικό κράτος και τη «χρηματοδότηση» που παρείχε στις προεκλογικές εκστρατείες των Γάλλων Προέδρων... Ετσι κι αλλιώς μιλάμε για μυθοπλασία, σωστά; Οταν βάζεις στη ζυγαριά της αφήγησης πολύ από το ένα «υλικό» και ελάχιστο από το άλλο, μόνο και μόνο για να μην το παραλείψεις, έχεις ήδη διαλέξει πλευρά! Το αληθινό σινεμά ενοχλεί το κατεστημένο, δεν το χαϊδεύει, έτσι δεν είναι;
Παυλίνα Αγαλιανού
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα rizospastis.gr