Το κοινό χαρακτηριστικό ανάμεσα στο Λόγκαν, το Miserables, το Prestige και το Fountain είναι πως ο πρωταγωνιστής τους, Χιου Τζάκμαν, πέθανε σε όλες αυτές τις ταινίες – ειδικά στην τελευταία πολλές φορές και θεαματικά! Απτόητος και προφανώς καθόλου προληπτικός, αστειεύτηκε για το μακάβριο trend και συνέχισε κάνοντας το ίδιο σε άλλες τρεις φέτος: το Song Sung Blue, που αξίζει να ψάξετε σε πλατφόρμα, γιατί δεν βγήκε στις ελληνικές αίθουσες, κυρίως για την ερμηνεία της υποψήφιας για Όσκαρ συμπρωταγωνίστριάς του, Κέιτ Χάντσον, το Sheep Detectives και τον Θάνατο του Robin Hood. Δεν είναι spoiler να αποκαλυφθεί η απώλεια του πρωταγωνιστή στο βίαιο δράμα του Μάικλ Σαμόσκι, άλλωστε το λέει καθαρά και ο τίτλος, και το ζητούμενο δεν είναι το γεγονός, αλλά η μακρόσυρτη και επώδυνη διαδικασία ώσπου ο διαβόητος Ρομπέν των Δασών να παραδώσει το πνεύμα του, κυριολεκτικά και μεταφορικά. Ο πολυτραγουδισμένος ληστής των πλουσίων και ήρωας των φτωχών απεικονίζεται γερασμένος και κατάκοπος από μια ζωή γεμάτη αίμα και ένταση (ο καθένας δίνει τον δικό του αγώνα…) στις τελευταίες συναντήσεις του στη μεσαιωνική Αγγλία του 13ου αιώνα με έναν σύντροφο από τις παλιές περιπέτειες, ένα παιδί που απειλεί να προειδοποιήσει το χωριό για την παρουσία του, μια τραυματισμένη γυναίκα κι έναν λεπρό, ως τη λύτρωσή του από την αδελφή Μπρίτζιτ (Τζούντι Κόμερ). Χωρίς επίδειξη ανδρείας και περιττή δράση, ο Μάικλ Σαμόσκι συνθέτει τον ελεγειακό αποχαιρετισμό ενός πολεμιστή που έχουμε μάθει να τον βλέπουμε με τον μανδύα του παλιομοδίτικου υπερήρωα, αλλά ο Θάνατος του Robin Hood επιμένει να ξαποσταίνει στη βαριά ατμόσφαιρά του, χωρίς να προσφέρει συγκινήσεις.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα lifo.gr