H 18χρονη Μαρίνα καταφθάνει στις ατλαντικές ακτές της Ισπανίας προκειμένου να συναντήσει όσους πιο πολλούς μπορεί από την πλούσια οικογένεια του πατέρα της, ο οποίος πέθανε πολύ νέος από AIDS αφού χώρισε με την μητέρα της, η οποία και αυτή έχει φύγει από την ζωή. Σκοπός της είναι να μάθει όσα περισσότερα μπορεί για την ιστορία τους και να ανακτήσει την δικιά της οικογενειακή ιστορία.
Με ένα σχεδόν ντοκιμαντερίστικο ύφος αλλά ταυτόχρονα και απόλυτα κινηματογραφικό, το Ρομερία (που σημαίνει προσκύνημα) είναι ένα αυτοβιογραφικό road trip της Κάρλα Σιμόν, που μπορεί να ξενίζει στην αρχή αλλά σύντομα κερδίζει έδαφος τόσο σεναριακά με την εξέλιξη του ταξιδιού όσο και συναισθηματικά κυρίως χάρις στην εξαιρετική και ομολογουμένως πανέμορφη πρωταγωνίστρια του Λουσία Γκαρσία. Η πρωταγωνίστρια ταξιδεύει και συναντάει με απίστευτη άνεση την οικογένεια που φέρθηκε βάναυσα στον χαμό του πατέρα της και πραγματικά οι σκηνές με τους παππούδες της και την μεγάλη οικογενειακή συγκέντρωση φανερώνει μία δύναμη που μόνο η σχολή του κεντροευρωπαϊκού κινηματογράφου έχει αποδείξει. Και μόνο που η Μαρίνα είναι ολόιδια η μητέρα της, ξυπνάει άσχημες αναμνήσεις στην γιαγιά, νοσταλγικές στους υπόλοιπους και ο παππούς της δίνει ένα γενναίο χαρτζιλίκι για τις σπουδές της, με σκοπό ίσως να μην τους ενοχλήσει ξανά.
Οι σκηνές με τα flash back της ιστορίας του ζευγαριού είναι καταπληκτικές και θυμίζουν 80s ταινία 8mm, αλλά το μεγαλύτερο ατού της ταινίας είναι ο ίδιος ο πρωταγωνιστικός ρόλος και το πως αλληλεπιδρά με τους υπόλοιπους. Θέτοντας το ερώτημα ποιοι ήταν οι γονείς μας πριν υπάρξουμε εμείς σαν παιδιά και ποια υποχρέωση τελικά έχει η ίδια η οικογένεια ακόμα και μετά τον χαμό των μελών της, το ΡΟΜΕΡΙΑ αναδεικνύεται σαν ένα κοινωνικό δράμα αφύπνισης και αποκατάστασης της αλήθειας, μέσα από την ανακάλυψη της ίδιας της ιστορίας που μερικοί επιλέγουν ή να την διαστρεβλώσου ν ή να την θάψουν.
Επίσημη συμμετοχή στο διαγωνιστικό του Φεστιβάλ Καννών και με απόλυτα δελεαστική ατμόσφαιρα ειλικρίνειας, το ΡΟΜΕΡΙΑ είναι ότι πιο ορίτζιναλ και ειλικρινές είδαμε τελευταία, μία κατάθεση ψυχής από ένα νέο κορίτσι που κατάφερε να αποκαταστήσει την μνήμη των ανθρώπων που την δημιούργησαν.
Αχιλλέας Βασιλείου
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα cinepivates.gr