Τον Φεβρουάριο του 1977 στην Ινδιανάπολη, ο Κιρίτσης πήρε όμηρο δεμένο με ένα σύρμα στον λαιμό και μία καραμπίνα να τον σημαδεύει,τον Ντικ Χολ, γιο και συνεργάτη του μεγιστάνα των στεγαστικών δανείων Μ. Λ. Χολ, υποκινούμενος από την κατάρρευση μιας συμφωνίας ακινήτων που ο Κιρίτσης ήλπιζε ότι θα είχε ως αποτέλεσμα ένα εμπορικό κέντρο αλλά έχασε τις πληρωμές του και την περιουσία του. Βασικό μεταξύ των αιτημάτων του ήταν μια δημόσια συγγνώμη για τις ύπουλες και εκμεταλλευτικές επιχειρηματικές πρακτικές που πίστευε ότι χρησιμοποιούσαν οι Χολ.
Αληθινό περιστατικό το οποίο είχε και τηλεοπτική κάλυψη (βλέπουμε τα αυθεντικά πλάνα στους τίτλους τέλους της ταινίας) η ΟΜΗΡΙΑ του Γκας Βαν Σαντ, είναι ένα γοητευτικό διασκεδαστικό θρίλερ απαγωγής, που φλερτάρει με το old school σινεμά της δεκαετίας του 70, και αυτό δίνει στον Γκας Βαν Σαντ την ευκαιρία να κάνει…περίπατο σκηνοθεσίας σε γνωστά λημέρια. Η Αμερική των 70s και ο οικονομικός πόλεμος των τάξεων, οι ανερχόμενοι γιάπηδες και τα θύματα τους, η τηλεοπτική αλητεία, η δημοσιογραφική υπέρμετρη φιλοδοξία και μπόλικη funk soul μουσική. Ακούγεται υπέροχο και αποδίδεται τέλεια.
Ο Μπιλ Σκάρσγκαρντ είναι ο ημίτρελος απαγωγέας που είναι σε κατάσταση σοκ σχεδόν σε όλη την ταινία, ο Ντέικρ Μοντγκόμερι είναι το θύμα απαγωγής που παρακαλάει τον πατέρα του να ζητήσει συγνώμη (ένας απολαυστικός Αλ Πατσίνο και μία υπέροχη Κέλι Λιντς δίπλα του) και ο Κόλμαν Ντομίνγκο ως ένας ρόλος dj εξομολογητή, ρόλος που επινοήθηκε για να γεμίσει κινηματογραφικά την ταινία. Αυτό που αφαιρεί πόντους από την ταινία, και από την κάθε ταινία που επιστρέφει στην ρετρό νοσταλγία του σινεμά, είναι ότι κάπου τα έχουμε δει καλύτερα, στις αυθεντικές 70ς ταινίες όπως στην ΣΚΥΛΙΣΙΑ ΜΕΡΑ και το ΔΙΚΤΥΟ.
Απολαυστική περιπέτεια απαγωγής και πραγματικών γεγονότων, με στυλ, ωραίες ιδέες και ερμηνείες, η ΟΜΗΡΙΑ του Γκας Βαν Σαντ ψυχαγωγεί και ταυτόχρονα δίνει και τροφή για σκέψη, μιλώντας για την απάτη του οικονομικού φιλελευθερισμού με στυλ και μπόλικη μουσική. Ρετρό αλλά και επίκαιρη ταυτόχρονα.
Αχιλλέας Βασιλείου
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα cinepivates.gr