Διάσημος Αμερικανός συγγραφέας που ψάχνει να βρει το φινάλε για το νέο βιβλίο του, ταξιδεύει σε ένα απομακρυσμένο χωριό της Ιρλανδίας και συγκεκριμένα σε ένα απομονωμένο ξενοδοχείο, στο οποίο είχαν περάσει οι γονείς του τον μήνα του μέλιτος. Οι δαίμονες της παιδικής του ηλικίας τον ακολουθούν και τον κάνουν δύστροπο και αντιπαθητικό και ενώ μαθαίνει πως η γαμήλια σουίτα του ξενοδοχείου είναι κλειδωμένη διότι είναι στοιχειωμένη από μία μάγισσα 400 ετών, η εξαφάνιση μίας υπαλλήλου του ξενοδοχείου θα τον κάνει να ψάξει τι πραγματικά συμβαίνει.
Ιδιόρρυθμοι χαρακτήρες, δύστροποι συγγραφείς, folk horror, ένα ξενοδοχείο στην μέση του πουθενά και ένα στοιχειωμένο δωμάτιο είναι αρκετά για να κάνουν το HOKUM μία ιδιαίτερη ταινία τρόμου που μπλέκει τα στοιχεία του είδους με αυτά του αστυνομικού είδους και της εξιχνίασης εγκλήματος, άλλοτε με επιτυχημένο τρόπο και άλλοτε με πολύ επεξηγηματικό που του αφαιρεί πόντους. Ο Ντέμιαν ΜακΚάρθυ που είχε κάνει αίσθηση με το προηγούμενο έργο του ΟΝΤΟΤΗΤΑ (ODITTY), επανέρχεται σαφώς αναβαθμισμένος σεναριακά και πιο επαγγελματικά θα λέγαμε, και παραδίδει μία ταινία τρόμου που κερδίζει σε ατμόσφαιρα και κλειστοφοβία, κρατάει το ενδιαφέρον, έχει τις τρομαχτικές σκηνές του αλλά κάπου το μπλέξιμο του μεταφυσικού με το real crime αστυνομικό, διχάζει και μπερδεύει.
Το HOKUM διαθέτει μία πολύ καλή φωτογραφία και μοντάζ, ξεκινάει με μία πολύ ωραία επιβλητική οπτικοποίηση του φινάλε που ψάχνει ο συγγραφέας, τον οποίο υποδύεται ο Άνταμ Σκοτ, ένας ηθοποιός που δείχνει να χειρίζεται καλά τόσο κωμωδία όσο και τρόμο, και από την στιγμή που μπαίνουμε στο ξενοδοχείο, με λίγες εξαιρέσεις, δύσκολα ξαναβγαίνουμε και ο εγκλεισμός του πρωταγωνιστεί δημιουργεί την απαραίτητη κλειστοφοβία, η οποία εντείνεται όταν θα κατεβούμε και στα υπόγεια. Ταυτόχρονα όμως η εμμονή του σκηνοθέτη και σεναριογράφου με την ηθελημένη λύση του μυστηρίου της δολοφονίας και το who did it, κάνει το μεταφυσικόι να πηγαίνει περίπατο ή να το αποδυναμώνει δίνοντας πληροφορίες στον θεατή σαν να του λέει , μην πιστεύεις αυτά που βλέπεις. Τα ίδια έκανε και στην ONTOTHTA στο τελευταίο μισάωρο της ταινίας.
Ατμοσφαιρικό και ελκυστικό, το HOKUM ξεχωρίζει από τα υπόλοιπα έργα του είδους του, σε τρομάζει αλλά κατευθείαν σου εξηγεί σαν να θέλει να σε καθησυχάσει και να σε κάνει να νιώσεις άνετα σε μία ταινία που αν επέμενε στο μεταφυσικό της και όχι στην crime ίντριγκα της, θα ήταν πολύ πιο αποτελεσματική αλλά και τρομακτική.
Αχιλλέας Βασιλείου
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα cinepivates.gr