Το όνομα Λι Κρόνιν που διαβάζουμε στον τίτλο της ταινίας δεν είναι άλλο από του σκηνοθέτη της και από μόνο του, εκτός από εντελώς αλαζονία, αυτό σημαίνει ότι μας προειδοποιεί για κάτι «πολύ σπέσιαλ», πολύ διαφορετικό από τις μέχρι σήμερα «Μούμιες» του σινεμά. Αλλά τελικά, ο Λι Κρόνιν δεν θα κάνει τίποτ’ άλλο από το να βουτήξει ιδέες από το μισό σινεμά τρόμου (ο «Εξορκιστής» και το «Πνεύμα του κακού» ενδεικτικά) προκειμένου να προσφέρει τη δική του «εκδοχή», η δράση της οποίας μοιράζεται ανάμεσα στην Αίγυπτο και το Αλμπουκέρκι των ΗΠΑ με την εξαφανισμένη κόρη (Νάταλι Γκρέις) ενός ζευγαριού Αμερικανών (Τζακ Ρέινορ, Λάιλα Κόστα), να εμφανίζεται ξανά στην ζωή τους ως… μούμια. Κι αυτό σημαίνει ότι παρακολουθούμε έναν άτσαλο «περίπατο» στον κόσμο της δαιμονολογίας των Αιγυπτίων, τον οποίο θα εκτιμήσουν μόνον οι λάτρεις των κουβάδων αίματος στην οθόνη αφού η ταινία εκεί (προβλέψιμα) καταλήγει και μάλιστα με τρόπο άκρως απωθητικό (για όλους τους υπόλοιπους θεατές).
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr