Ειναι ειλικρινά να απορείς για το τι θα μπορούσαν να έχουν στο μυαλό τους οι υπεύθυνοι δημιουργίας αυτής της ταινίας – αν βάλουμε στην άκρη το ότι προσφέρει στην σταρ της, την Αν Χάθαγουεϊ, έναν όντως προκλητικό ρόλο. Την βλέπουμε να τραγουδάει και να χορεύει σαν τη… Μαντόνα και εδώ που τα λέμε, μάλλον δεν είναι σύμπτωση που το καλλιτεχνικό όνομα της τραγουδίστριας/ pop idol που η Χάθαγουεϊ υποδύεται στην ιστορία, είναι ο τίτλος της… Mother Mary – που σημαίνει… Μαντόνα.
Όμως σε τι ακριβώς εξυπηρετεί την ταινία του Ντέιβιντ Λόουρι; Όχι σε πολλά. Αυτό για το οποίο η ταινία μιλάει δεν είναι κάτι παραπάνω από ένα κοινότοπο δράμα χωρισμού, γυρισμένο μέσα σε ένα στιλάτο δωμάτιο • το στούντιο μιας ενδυματολόγου, της Σαμ (Μικαέλα Κόλε) που μια φορά κι έναν καιρό υπήρξε σχέση της Mother Mary. Στο τώρα λοιπόν, πολλά χρόνια μετά τον χωρισμό τους, η Mother Mary την επισκέπτεται από το πουθενά προκειμένου με δάκρυα στα μάτια να της ζητησει να της ράψει το ιδανικό φόρεμα για την επικείμενη συναυλία της!
Ενώ αντιλαμβανόμαστε ότι βεβαίως το φόρεμα δεν είναι παρά το πρόσχημα για την ανάπτυξη αυτής της αλλόκοτης σχέσης, οι δυο γυναίκες μιλάνε τόσο πολύ για το φόρεμα που σχεδόν δεν το πιστεύεις! Και δεν μπήκα καν στο κομμάτι της μαύρης μαγείας – τότε δηλαδή που σηκώνοντας τα χέρια ψηλά και να καταραστείς την ώρα και την στιγμή που αποφάσισες να αφιερώσεις το χρόνο σου σε μια ταινία που σε δουλεύει ψιλό γαζί (και δεν εννοώ το γαζί της ραφτρας).
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr