Σε ένα χωριό της Ηπείρου, ο Λάζαρος σκοτώνεται κατά λάθος κατά τη διάρκεια ενός κυνηγιού από έναν φίλο του πατέρα του. Η τραγωδία συγκλονίζει το χωριό, καθώς η γυναίκα του περιμένει το παιδί τους. Λίγο μετά την κηδεία, το παιδί γεννιέται και φέρνει ξανά χαρά στην κοινότητα. Το αγόρι μεγαλώνει και, σε ηλικία επτά ετών, βαπτίζεται, παίρνοντας το όνομα του νεκρού πατέρα του. Στα νιάτα του, ερωτεύεται την Χάιδω και τελικά την παντρεύεται. Ωστόσο, η φτώχεια αναγκάζει τον Λάζαρο να μεταναστεύσει μαζί με άλλους νεαρούς χωρικούς. Στα ξένα, αγωνίζεται να βρει το δρόμο του και χάνει την επαφή με τις ρίζες του. Στη σημερινή εποχή, τα εγγόνια τους, ο Λάζαρος και οι φίλοι του, συνεχίζουν τις παραδόσεις και τις χαρές τους, όπως ακριβώς και οι πρόγονοί τους.
Με μία ποιητική κινηματογραφική γλώσσα ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης Βασίλης Μαζωμένος (ΕΞΟΡΙΑ, ΚΑΘΑΡΤΗΡΙΟ) με την ΑΠΕΙΡΗ ΓΗ παραδίδει μία ταινία ελεγεία για την ίδια την γη και την φύση σε σχέση με τον ίδιο τον άνθρωπο και την ζωή. Γοητευμένος πλήρως από την ομορφιά της Ελληνικής Ηπείρου και σε συνδυασμό με την υπέροχη φωτογραφία του Στέλιου Πίσσα που αναδεικνύει το φως και τα τοπία ενός τόπου αρχέγονου , αμόλυντου και αυθεντικού, τον οποίο ο άνθρωπος έχει ξεχάσει. Θα μπορούσε να αναδειχθεί με ένα ντοκιμαντέρ αλλά ο Μαζωμένος δείχνει να θέλει το κάτι παραπάνω, γράφοντας ένα σενάριο που ξεκινάει από ένα ατυχές τραγικό γεγονός για να διηγηθεί την ιστορία ενός ανθρώπου και της κοινωνίας του, που η κληρονομιά του δείχνει να χάνεται.
Σκηνές ανείπωτης ομορφιάς με αποκορύφωμα την απίστευτη σκηνή του μοιρολογήματος (στην οποία έλαβαν μέρος οι τελευταίες αληθινές μοιρολογίστρες της περιοχής) αλλά και στο σενάριο πολύ καλή δουλειά, αποφεύγοντας την αόριστη αφαιρετικότητα και εστιάζοντας στην σεναριακή λιτότητα που δείχνει να λειτουργεί απόλυτα, δημιουργώντας μία ιστορία που ο θεατής μπορεί εύκολα να παρακολουθήσει, γοητευμένος ταυτόχρονα από την ομορφιά των εικόνων της ταινίας. Στην μουσική επένδυση της ταινίας επίσης ο συνδυασμός της πρωτότυπης μουσικής των DNA με τα Ηπειρώτικα τραγούδια, ενισχύουν την ατμόσφαιρα του έργου δημιουργώντας ένα κλίμα ελκυστικής μυσταγωγίας.
Πληθώρα βραβείων σε φεστιβάλ του εξωτερικού, βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου ηθοποιού στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, η ΑΠΕΙΡΗ ΓΗ αποφεύγει με δεξιοτεχνικό τρόπο το φολκλόρ και εστιάζει κινηματογραφικά στο σινεμά των αξιών, υπενθυμίζοντας πως ο άνθρωπος θα συνδέεται πάντα με τις αξίες της φύσης και των προγόνων του ακόμα και όταν αυτός τις ξεχνά. Όπως ακριβώς συμβαίνει και στην τέχνη του κινηματογράφου.
Αχιλλέας Βασιλείου
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα cinepivates.gr