Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 2000, σεσημασμένος κακοποιός δραπέτης κρατάει ομήρους μέσα στο διαμέρισμα της μία οικογένεια και απειλεί να την ανατινάξει εφόσον κρατάει στα χέρια του μία απασφαλισμένη χειροβομβίδα, εάν δεν βγει ζωντανά στην τηλεόραση να μιλήσει. Το κανάλι και η αστυνομία κάνουν αγώνα δρόμου για να προλάβουν τα χειρότερα, ενώ μέσα στο διαμέρισμα οι ώρες περνούν και η αλήθεια που κρύβεται πίσω από τα γεγονότα με την αστυνομία δυσχεραίνουν την κατάσταση.
Στις 23 Σεπτεμβρίου του 1998, το ελληνικό τηλεοπτικό κοινό παρακολούθησε ζωντανά μια συγκλονιστική υπόθεση ομηρίας που είχε τραγικό τέλος. Ο καταζητούμενος Ρουμάνος εγκληματίας, Σορίν Ματέι, εισέβαλε στο διαμέρισμα της οικογένειας Γκινάκη, που βρισκόταν στην οδό Νιόβης 4 στα Κάτω Πατήσια και έπιασε ομήρους τα τέσσερα άτομα που βρίσκονταν στο σπίτι. Σε αυτό το γεγονός βασίζεται η ταινία ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΛΗΣΗ του ελληνοαιγύπτιου Sherif Francis, η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του που παίρνει το γεγονός και με το σενάριο του ίδιου και της Κατερίνα Μπέη κάνει ένα ατμοσφαιρικό αστυνομικό θρίλερ, που μοιράζεται ανάμεσα στο τι γίνεται μέσα στο διαμέρισμα, στον τηλεοπτικό σταθμό που έχει αναλάβει τον ρόλο του διαπραγματευτή και στον κόσμο της αστυνομίας που χάνει τα αβγά και τα πασχάλια φοβούμενη ξανά για το γόητρο της.
Η ταινία καταφέρνει να μεταδώσει τα ζητούμενα στο είδος της, την ένταση που κλιμακώνεται, τους χαρακτήρες που εμπλέκονται και την διαφορετική οπτική γωνία του καθένα, την απόγνωση της οικογένειας, τον ευθραυστο παραλογισμό του κακοποιού, την αμηχανία των εργαζόμενων στο κανάλι, την διαπλοκή μέσα στην αστυνομία και με ένα πιο σφιχτοδεμένο σεναριακό πλέξιμο, θα πετύχαινε ακόμα περισσότερα, αν είχε γίνει πιο λεπτομερής δουλειά στις διαλογικές σκηνές. Παρ αυτά όμως οι ηθοποιοί όλοι δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό, η Μαρία Ναυπλιώτου δείχνει να ηγείται ερμηνευτικά του καστ, τον Ορφέα Αυγουστίδη να πετυχαίνει διάνα τον κακοποιό που βρίσκεται σε αδιέξοδο, την Ρένια Λουιζίδου που με λίγα λόγια αλλά με το πως κινείται παραδίδει την φοβισμένη αλλά γεμάτη κατανόηση μητέρα ακόμα και ως προς τον κακοποιό και τον Δημήτρη Λάλο ως αστυνόμος που συγκρούεται με τους συναδέλφους του.
Σε πολύ καλά επίπεδα κινείται και στο τεχνικό μέρος η ταινία, με τον μικρόκοσμο του δρόμου κάτω από το σπίτι να συμβάλει στο σασπένς, προσεγμένη παραγωγή και φωτογραφία στα μακρινά πλάνα της πόλης με την καταιγίδα στο βάθος αλλά και μέσα στο σπίτι, ενώ στις σκηνές του τηλεοπτικού σταθμού και του τηλεφωνήματος το μοντάζ κάνει πολύ καλά την δουλειά του.
Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΚΛΗΣΗ είναι μία ωραία ταινία, γεμάτη αγωνία και συγκρούσεις όπως ορίζουν οι κανόνες του είδους της, ένα αστυνομικό θρίλερ με σασπένς, ένταση και εκπλήξεις, όχι πάντα ευχάριστες, που εμπνέεται από ένα πραγματικό δράμα και το διασκευάζει κινηματογραφικά με τρόπο ασφαλή μεν αλλά αποτελεσματικό δε.
Αχιλλέας Βασιλείου
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα cinepivates.gr