Στο Λος Αντζελες, ένας μυστηριώδης ληστής κοσμημάτων έχει μπει στο στόχαστρο της αστυνομίας. Στο τελευταίο του μεγάλο κόλπο διασταυρώνεται με μια σύμβουλο ασφαλιστικής, που βρίσκεται και η ίδια σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Πεπεισμένος ότι έχει εντοπίσει ένα μοτίβο, ένας αμείλικτος ντετέκτιβ ακολουθεί τα ίχνη τους όλο και πιο κοντά.
Επιτέλους, μια κλασική, ωραία αμερικανική αστυνομική ταινία, από αυτές που είχαμε να δούμε πολύ καιρό! Τόσο πολύ καιρό, που μας έκανε να αναρωτηθούμε γιατί το Χόλιγουντ δεν το γυρίζει στο αστυνομικό νεονουάρ, που το γνωρίζει αρκετά καλά, και μας έχει φλομώσει με αηδίες - υπερήρωες, ΑΙ και ό,τι βλακεία άνευ σεναρίου αναγκαζόμαστε να βλέπουμε. Βασισμένο στη νουβέλα του Don Winslow, έχει εξαιρετικό καστ, καλογραμμένο σενάριο, έχει και ολίγη από κοινωνικό προβληματισμό, και οι σκηνές δράσης είναι «τόσο - όσο». Στην ταινία συνυπάρχουν τα προσωπικά διλήμματα, οι αποφάσεις που καθορίζουν όλο το μέλλον του κάθε προσώπου και τα όρια που θέτει στους γύρω του. Αυτή η ανάλυση των χαρακτήρων είναι παραπάνω από επαρκής, χωρίς να πλατειάζει, και είναι κι αυτό ένα στοιχείο που μας έχει λείψει τα τελευταία χρόνια στα σενάρια. Τούτη η ταινία θα βλεπόταν ευχάριστα και πριν 5 -10 χρόνια, όμως το ίδιο θα βλέπεται και μετά από άλλα τόσα. Τα καλά αστυνομικά σενάρια δεν χάνουν ποτέ την αξία τους.
Παυλίνα Αγαλιανού
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα rizospastis.gr