Οι σχέσεις ενος ζευγαριού περιπλέκονται όταν η κωφή σύζυγος αποκτά παιδί, σε μια κοινωνία, με ελλείψεις στις ανάγκες επαφής με άτομα με προβλήματα ακοής, σε μια ταινία δοσμένη με ειλικρίνεια, αγάπη και ευρηματικότητα.
Την ιστορία της κωφής, επιτυχημένης αγγειοπλάστη, Άντζελας, που προσπαθεί να επικοινωνήσει με τη νεογέννητη κόρη της, και την περίπλοκη σχέση με τον άντρα της, Χέκτορ, καταγράφει με ένα απλό, ειλικρινές, ρεαλιστικό στιλ, η Εύα Λιμπερτάδ στην πρώτη της αυτή, ήδη πολυβραβευμένη, ταινία μεγάλου μήκους, που ξεκίνησε από μια μικρού μήκους ταινία της.
Η ταινία καταγράφει με ειλικρίνεια, αγάπη και ευρηματικότητα (όπως στο τελευταίο τμήμα της ταινίας, όταν ο ήχος αφαιρείται για να μπορέσει ο θεατής να αντιμετωπίσει, έστω και για μερικά λεπτά, τον κόσμο όπως τον αντιμετωπίζει ένα κωφό άτομο), τις παράλληλες, αν και όχι πάντα παρόμοιες, προσπάθειες του ζευγαριού να επικοινωνήσουν με τη μικρή τους κόρη, Ούνα, προσπάθειες οι οποίες τους φέρνουν σε σύγκρουση, ιδιαίτερα όταν η Ούνα αρχιζει να συλλαβίζει κάποιες λέξεις, που κάνουν την Άντζελα να αισθάνεται απομονωμένη.
Νίνος Φένεκ Μικελίδης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα enetpress.gr