Στο «Λο» (Ελλάδα, 2025) του Θανάση Βασιλείου, ο οποίος επιστρέφοντας από το Παρίσι στο διαμέρισμα του Γαλατσίου όπου έζησε παιδί, θα βρεθεί αντιμέτωπος με μια κληρονομιά γεμάτη χρέη αλλά και με μυστικά που βαραίνουν την ιστορία όχι μόνο της οικογένειάς του, αλλά εν τέλει ολόκληρης της σύγχρονης Ελλάδας. Πώς αυτή η δική του ιστορία, την οποία αφηγείται σε μια μάνα που δεν ζει πλέον, συνδέεται με το τραύμα της δικτατορίας στην χώρα μας;
Το ταξίδι του Βασιλείου έχει την μορφή προσωπικού ημερολογίου και παίρνει την μορφή μιας βαθιάς προσωπικής και κινηματογραφικά λιτής ταινίας που χωρίς επιτήδευση προσπαθεί να συνδέσει την προσωπική μνήμη με τη συλλογική. Ισως ο συνδυασμός αυτός να μην είναι πάντα τόσο συμπαγής όσο περιμένεις, όμως η ταινία δεν παύει να σε κερδίζει με την βαθιά ανθρωπιά της.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr