Στο δυναμικό ντεμπούτο του στην μεγάλου μήκους ταινία μυθοπλασίας, ο Ρόναν Ντέι-Λιούις σκηνοθετεί τον πατέρα του Ντάνιελ και τον Σον Μπιν στους ρόλους των Ρέι και Τζεμ Στόκερ, δύο Ιρλανδών αδελφών, πρώην στρατιωτικών στον Δημοκρατικό Στρατό της χώρας τους, που για κάποιο λόγο συναντώντα ξανά μετά από χρόνια στην καλύβα όπου ο πρώτος ζει απομονωμένος.
Σκιές ενοχών του παρελθόντος που εμποδίζουν ένα καλύτερο μέλλον που αφορά τον γιό του Ρέι σκεπάζουν μια ιστορία που στάζει πόνο και δάκρυ παρότι η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία . Αυτό είναι το λάβαρο της ταινίας που εστιάζει με πάθος στην σχέση των δύο αδελφών, δίνοντας το μερίδιο του λέοντος στον ήρωα του Ντει-Λιούις. Γιατί αυτομαστιγώνεται τόσο πολύ; Τι είναι αυτό που κουβαλάει μέσα του και τον πονάει αφόρητα;
Ο Ρόναν Ντέι-Λιούις που συνεργάστηκε με τον Ντάνιελ στο σενάριο, κρύβει καλά το μυστικό της ταινίας και αφήνει τους δύο ηθοποιούς να κάνουν αυτό που ξέρουν πολύ καλά ώστε το ενδιαφέρον του θεατή να μην μειωθεί ποτέ. Ακόμα και η ίδια η καλύβα στην οποία λαμβάνει μέρος ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της «Ανεμώνης», μοιάζει με χαρακτήρα της – η σιωπηλή αρένα αυτής της σύγκρουσης ιδιοσυγκρασιών.
Και ίσως, τελικά, ένα μείον στο όλο εγχείρημα να είναι η λιγότερη σημασία του σεναρίου ως προς τον Τζεμ Στόκερ, τον ήρωα του Μπιν, ο οποίος δεν ερευνάται τόσο, όσο ο Ρέι που βέβαια είναι η ψυχή της ταινίας. Υπάρχουν όμως στιγμές που νιώθεις ότι παίζοντας τον Τζεμ, ο Σον Μπιν βρίσκεται εκεί κυρίως για να δίνει τις σωστές πάσες στον Ντάνιελ Ντέι Λιούις. Είναι κρίμα τόσο για τον ηθοποιό, όσο και για την ίδια την ιστορία που αν ήταν λίγο πιο ισορροπημένη σε ότι αφορά το πρωταγωνιστικό ντουέτο της, θα μπορούσε να είναι και πιο ολοκληρωμένη.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr