Δεν αποτελεί είδηση το γεγονός ότι ο διάσημος Αμερικανός τραγουδιστής Μπρους Σπρίνγκστιν, 76 ετών σήμερα, πάσχει από κατάθλιψη, όμως αυτό το βιογραφικό δράμα του Σκοτ Κούπερ εστιάζει σε μια συγκεκριμένη περίοδο της ζωής του: τέλη της δεκαετίας του 1970 με αρχές της επόμενης, όταν τα πράγματα έφτασαν στο απροχώρητο και ο Σπρίνγκστιν, κάποια στιγμή, αναγκάστηκε να ζητήσει ιατρική βοήθεια έχοντας καταρρεύσει.
Η ίδια η δραματουργική περίοδος παρουσιάζει εδώ το ενδιαφέρον διότι εκείνη την εποχή ο Σπρίνγκστιν εμπνεύστηκε το πιο προσωπικό άλμπουμ της καριέρας του, το «Nebraska», το οποίο κυκλοφόρησε το 1982, λίγα χρόνια πριν την κυκλοφορία του εμπορικότερου και δημοφιλέστερου όλων των LP του, του «Born in the USA».
Ο Σκοτ Κούπερ που θυμίζουμε ότι είναι ο σκηνοθέτης της ταινίας «Crazy heart» (Οσκαρ Α ρόλου για τον Τζεφ Μπρίτζες σε ρόλο τραγουδιστή της country σε κρίση), είναι προσηλωμένος περισσότερο στον άνθρωπο Σπρίνγκστιν και λιγότερο στον μουσικό.
Από την αρχή μαθαίνουμε ότι τον μεγαλύτερο ρόλο για την κατάσταση του τραγουδιστή έπαιξε ο πατέρας του (Στίβεν Γκρέιαμ) και πράγματι, οι πιο σπαρακτικές σκηνές της ταινίας είναι εκείνες στους οποίους τους βλέπουμε μαζί, είτε με τον Σπρίνγκστιν σε παιδική ηλικία (Μάθιου Αντονι Πελικάνο Τζουνιορ) είτε σε ώριμη.
Συγχρόνως, ο σκηνοθέτης δίνει κάποιο χώρο για το παρασκήνιο της μουσικής βιομηχανίας, όπου ο Τζέρεμι Στρονγκ με άνεση ξεχωρίζει παίζοντας τον ατζέντη του Σπρίνγκστιν, Τζον Λαντάου, ο οποίος όπως η ταινία υπογραμμίζει, αντιμετώπιζε τον Σπρίνγκστιν σαν μικρό αδελφό του, με τρυφερότητα, κατανόηση και ειλικρινή αγάπη.
Περιέργως, ο λιγότερο μαγνητικός χαρακτήρας της ταινίας είναι ο ίδιος ο Σπρίνγκστιν, που υποδύεται ο Τζέρεμι Αλεν Γουάιτ. Πέρα από το ότι τον θυμίζει ελάχιστα, νιώθεις ότι κάτι λείπει από την ερμηνεία του.
Σε κάθε περίπτωση το «Springsteen: Deliver me from nowhere» σίγουρα συγκινεί καθώς το εσωτερικό βάσανο του κεντρικού του ήρωα είναι τεράστιο. Όπως και το μουσικό ταλέντο του.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr