H πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Αμερικανού Μπεν Λέονμπεργκ, έχει σκηνοθετικό ενδιαφέρον αλλά μέχρι ενός σημείου γιατί το ένα εύρημά της, κάποια στιγμή εξαντλείται και κουράζει: κατά την διάρκειά της δεν βλέπουμε ποτέ ανθρώπινα πρόσωπα παρά μόνο εκείνο ενός σκύλου, του Ιντι, ο οποίος αφού εγκατέλειψε το σπίτι του στην πόλη και αναζητά νέο κατάλυμα στην εξοχή.
Ο Λέονμπεργκ αφηγείται μια καθαρά αλληγορική ιστορία στην οποία το στοιχείο του θρίλερ λειτουργεί περισσότερο ως αφορμή για να δημιουργηθεί μια ατμόσφαιρα απειλής, παρότι τρόμος, στην ουσία δεν υπάρχει στην ταινία. Αυτό που σίγουρα υπάρχει είναι μια προσπάθεια έμεσης σχολιαστικής αναφοράς στην καταπίεση των ζώων, θέμα όμως το οποίο έχουμε δει να αναπτύσσεται πολύ καλύτερα σε πολύ καλύτερες ταινίες, επίσης του εναλλακτικού κυκλώματος από το «Λευκό θεό» του Ούγγρου Κορνέλ Μουντρούτσο ως το περσινό «Black Dog» του Κινέζου Γκουάν Χου.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr