Σύγχρονο, κοινωνικό, ψυχολογικό θρίλερ που συμμετείχε στο περσινό φεστιβάλ Βερολίνου. Δανοί οι δυό βασικοί ηθοποιοί, ο σαραντάρης σκηνοθέτης Σουηδός. Η Έβα, μια γυναίκα μεταξύ 45 και 50, που έχασε το παιδί της σ΄ένα καυγά, είναι δεσμοφύλακας σε μια φυλακή ζώντας μια μονότονη, ήρεμη, μοναχική ζωή. ΄Οταν μια μέρα θα φέρουν στη φυλακή έναν πολύ επιθετικό νέο κρατούμενο, τον Μικέλ, κα θα τον τοποθετήσουν στην πιο καλά φυλασόμενη πτέρυγα, τότε εκείνη θα ταραχθεί. Είναι ο φονιάς του γιού της. Θα προσποιηθεί την ψύχραιμη και θα ζητήσει να την μεταθέσουν στην πτέρυγα του Μικέλ. Μεταξύ τους θα αναπτυχθεί ένα παιγνίδι ποντικού γάτας. Του κάνει χάρες (τσιγάρα κλπ) και όταν έρθει η ώρα να πάρει την πρώτη άδεια του τον συνοδεύει στο σπίτι για λίγο, όπου θα γνωρίσει και τη μητέρα του, μια γυναίκα στην ηλικία της. ΄Ομως ο Μικέλ δραπετεύει.
Σκληρό, κλειστοφοβικό φιλμ με πολλούς διαλόγους και με ελάχιστα εξωτερικά. Βασίζεται στη δύναμη των ρόλων και έχει ως πραγματικό τίτλο «Οι γιοί». Και η Έβα λοιπόν και η μητέρα του Μικέλ είναι δυό γυναίκες που οι γιοί τους ενεπλάκησαν και ο ένας έχασε τη ζωή του ενώ ο άλλος επιμένει να διατηρείται στον παραβατικό χώρο.
Θα κατέληγα πως είναι μια τυπική και κλασική φεστιβαλική ταινία με ψυχολογικό υπόβαθρο και διάχυτη από έντονη μοναξιά. Οι φωτισμοί είναι χαμηλοί, η φωτογραφία στους τόνους του καφέ και η ατμόσφαιρα πολύ πειστική. ΄Οσο για τους ρόλους, όπως ήδη έγραψα, είναι τα θετικά του φιλμ, με τον σκηνοθέτη όμως να είναι ο κορυφαίος. Τον Σουηδό Μέλερ τον γνωρίσαμε σ 2018 με το έξοχο, βραβευμένο κλειστοφοβικό θρίλερ του «΄Ενοχος».
Αλέξης Δερμεντζόγλου
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα kemes.wordpress