ΣΥΝΟΨΗ: Όταν σε μια μικρή πόλη της Πενσιλβάνια όλα τα παιδιά μιας τάξης, εκτός από ένα, εξαφανίζονται μυστηριωδώς την ίδια νύχτα και την ίδια ακριβώς ώρα, η κοινότητα συγκλονισμένη αναρωτιέται ποιος ή τι κρύβεται πίσω από την εξαφάνισή τους
Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια μικρή πόλη στην καρδιά της Αμερικής! Μια μικρή πόλη με τα όμορφα σπίτια της ανάμεσα στα δέντρα, με όμορφες οικογένειες να τα κατοικούν, με όμορφα παιδιά να πηγαίνουν χαρούμενα στο σχολείο. Κι ύστερα ήρθε η καινούργια δασκάλα κι όλα φάνηκαν στη σωστή τους διάσταση σ αυτή τη μικρή πόλη του Θόρντον Γουάιλντερ καθώς έπεφτε πάνω της η βαριά σκιά της αφήγησης του Στίβεν Κίνγκ.
Μα μήπως τα πράγματα δεν ήταν εξαρχής όπως φαίνονται; Γιατί εξαφανίζονται παιδιά; Που πάνε τρέχοντας μέσα στη νύχτα με τα χέρια απλωμένα σαν καταδρομικά αεροπλάνα; Σε ποιο σκοπό μαγεμένου αυλού υποτάσσουν την παιδική τους ψυχή; Και τι σχέση μπορεί να έχει με όλα αυτά μια νεαρή και μάλλον ατίθαση δασκάλα με πρόβλημα αλκοόλ; Ποιος κρατάει όμηρο με τα όπλα μια ολόκληρη πόλη και πότε θα πιέσει τη σκανδάλη; Και γιατί;
Οι απαντήσεις στην οθόνη διά χειρός του ταλαντούχου Ζακ Κρέγκερ καθώς μας βυθίζει σε ένα κόσμο μυστηρίου, ανατροπών και υπόκωφης αγωνίας, κρατώντας μας συνεχώς στην άκρη του καθίσματος!
Οι σεναριακές επιρροές είναι πολλές (από Χίτσκοκ και Σιάμαλαν μέχρι Τζόρνταν Πιλ) και οι σινεφίλ και pop culture αναφορές πολύ σωστά τοποθετημένες στη διάρκεια μιας πολυπρισματικής αφήγησης, με τις πορείες του κάθε κύριου χαρακτήρα να διασταυρώνονται σαν μακάβριος χάρτης πάνω από τη μικρή πόλη. Μιας αριστουργηματικής γεμάτης σασπένς αφήγησης που ενσωματώνει μια συγκλονιστική αλληγορία για την Αμερική (που ο ίδιος ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος, μάλλον σοφά ποιών, αρνείται να παραδεχτεί σε συνεντεύξεις) και την οποία η Αμερικανική κριτική «βλέπει» ως comic relief! Ok guys! Ό,τι πείτε…
Ξεκινώντας από το «ταπεινό» σινεμά είδους του τρόμου, ο Κρέγκερ παραδίδει με τη δεύτερη σκηνοθετική του δουλειά μετά το συναρπαστικό The Barbarian, ένα εξίσου συναρπαστικό και πολυεπίπεδο σχόλιο που δεν στερείται τις στιγμές του μαύρου χιούμορ, για την βίαιη φύση ενός πολιτισμού που τρώει τις σάρκες του, αφήνοντας πίσω του απορία και θλίψη.
Από τις θαυμάσιες ερμηνείες συνολικά, ποντάρουμε στις οσκαρικές πιθανότητες της σπουδαίας Amy Madigan στο ρόλο της θείας Γκλάντις.
Τάσος Ντερτιλής
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα grandmagazine.gr