Νεαρή πράκτορας της Εθνικής Αστυνομίας της Ισπανίας, στις αρχές του 2000, διεισδύει με ψεύτικη ταυτότητα στους κόπλπους της Βασκικης τρομοκρατικής οργάνωσης ΕΤΑ. Έπειτα από 8 χρόνια διπλής ταυτότητας, η ΕΤΑ έρχεται σε επαφή μαζί της και η αστυνομικός βρίσκει την ευκαιρία που αναζητούσε για να πιάσει τους ”κακούς”. Και ενώ καταλήγει να συγκατοικεί με δύο τρομοκράτες και ανά πάσα στιγμή να αποκαλυφθεί, οι ίδιοι προετοιμάζουν τρομοκρατικά χτυπήματα πάντα με την πράκτορα στα πόδια τους.
Βασιμένο σε αληθινή ιστορία (μόνο μία πορωμένη αστυνομικός θα θυσίαζε τόσα χρόνια από την ζωή της και θα κινδύνευε ανα πάσα στιγμή με άμεση δολοφονία) το LA INFILTRADA, η διεισδύτρια δηλαδή σε καθαρή μετάφραση, είναι μία καλοστημένη αστυνομική περιπέτεια, με λίγα στοιχεία θρίλερ, που δεν στερείται ατμόσφαιρας και σασπένς, αλλά μοιάζει και λίγο με ταινία παραγγελίας του Ισπανικού κράτους για την μεγάλη πληγή του με την Βασκική τρομοκρατική οργάνωση ΕΤΑ (που φαντάζομαι και οι Βάσκοι θα έχουν την δική τους εξήγηση).
Στην ταινία πολλά πράγματα είναι ελκυστικά αλλά άλλα τόσα είναι ”αντιπαθητικά”. Όπως ο ρόλος της πρωταγωνίστριας που ερμηνεύεται από την ηθοποιό με έναν τρόπο που νομίζουμε πως θέλει να την αντιπαθήσουμε. Οι ”΄κακοί” τρομοκράτες έχουν διπολική διαταραχή (ο ένας από εγκέφαλος καταλήγει σχηματικά σε ερωτευμένο παιδαρέλι ενώ ο εγκέφαλος παρουσιάζεται σαν μεθυσμένος άξεστος επαρχιώτης), ο αρχηγός της αστυνομίας και οι συνεργάτες του φορούν φωτοστέφανο δικαιοσύνης και σε γενικές γραμμές η ταινία ιδεολογικά αρχίζει να κλωτσάει από το πρώτο της τέταρτο, επιλέγοντας σαφέστατα πλευρά αλλά με πολύ προπαγανδίστικο τρόπο.
Βραβευμένο με Γκόγια Καλύτερης ταινίας, αυτή η Διεισδύτρια προσπαθεί να αντιγράψει τους κανόνες των Αμερικανικών πολιτικών θρίλερ, με ικανοποιητικά αποτελέσματα στο τεχνικό της μέρος αλλά με πολύ εύκολο και προκλητικό προπαγανδίστικο τρόπο στην ουσία της. Η πιο φιλοαστυνομικοεξουσιαστική ταινία που είδαμε τα τελευταία χρόνια. Για πρώτη φορά οι ιδεολογικές διαφορές με την ταινία, υπερνικούν τις όποιες αρετές της.
Αχιλλέας Βασιλείου
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα cinepivates.gr