Ο Ζοζέφ, ένας από τους τελευταίους κτηνοτρόφους με κατσίκες στην Κορσική, δέχεται επίσκεψη από τη μαφία. Θέλουν να του πάρουν τη γη για να την εκμεταλλευτούν τουριστικά. Παρά τις πιέσεις τους, εκείνος αρνείται πεισματικά. Η ζωή του απειλείται και τη στιγμή της διένεξης σκοτώνει χωρίς να το θέλει τον άνδρα που τον απειλεί. Ετσι, μετατρέπεται σε φυγά στο νησί του, καθώς οι μαφιόζοι προσπαθούν να τον εντοπίσουν για να τον σκοτώσουν. Καθώς οι μέρες περνούν, τα νέα για τον Ζοζέφ κυκλοφορούν χάρη στην ανιψιά του, Βανίνα, και ο κόσμος τον χαιρετίζει ως ήρωα της αντίστασης ενάντια στην καταπάτηση του νησιού.
Ατόφιο κοινωνικό σινεμά με αποχρώσεις σύγχρονου γουέστερν. Πώς αντιστέκεται κανείς στην επέλαση του τουριστικού κεφαλαίου, όταν μάλιστα είναι κομμάτι της ιταλικής μαφίας; Εχει τα «όπλα» να αντισταθεί, όταν έχει μείνει μονός απέναντί της; Τι είναι εκείνο, εκτός από τη συλλογική δράση, που μπορεί να αντιστρέψει τις συνθήκες; Η ταινία μάς δείχνει έναν εναντίον όλων. Τι γίνεται όμως όταν αυτός ο ένας γίνεται η φωνή των πολλών; Η αντίσταση στο κατεστημένο είναι ατομική υπόθεση ή συλλογική; Είναι μια συνειδητή πράξη που αφήνει παρακαταθήκη στις επόμενες γενιές; Ωραία δομημένη κοινωνική ιστορία, αν και μυθοπλασία, για την αντίσταση ενός ήρωα που αψηφά την απειλή με κάθε κόστος, ακόμα και την ίδια του τη ζωή. Από τις ταινίες που προβληματίζεσαι, ακόμα κι όταν δεν συμφωνείς απολύτως μαζί της. Από τις ταινίες που είναι ιδιαίτερα χρήσιμες στις μέρες μας. Θυμίζει εκείνο τον στίχο του Καβάφη από το ποίημα «Che fece . . . . il gran rifiuto», «...Ο αρνηθείς δεν μετανιώνει. Αν ρωτιούνταν πάλι, όχι θα ξαναέλεγε. Κι όμως τον καταβάλλει εκείνο τ' όχι - το σωστό - εις όλην την ζωή του».
Παυλίνα Αγαλιανού
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα rizospastis.gr