Ογδόντα χρόνια μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, αποκαλύπτεται για πρώτη φορά στον κινηματογράφο μια άγνωστη σελίδα αντίστασης: Γερμανοί και γερμανόφωνοι στρατιώτες της Βέρμαχτ λιποτακτούν, ενώνουν τις δυνάμεις τους με την Ελληνική Αντίσταση και πολεμούν τον ναζισμό από το εσωτερικό της κατεχόμενης Ελλάδας. Η ταινία καταγράφει αυτήν τη σημαντική ιστορία, μέσα από σπάνιο αρχειακό υλικό, μαρτυρίες επιζώντων και απογόνων, καθώς και επιστημονική τεκμηρίωση. Αναδεικνύει το αντιφασιστικό δίκτυο AKFD και τον ρόλο των «Πειθαρχικών Ταγμάτων 999» στην Ελλάδα κατά την περίοδο 1941-1945. Μια ιστορική καταγραφή βασισμένη σε τεκμηριωμένη έρευνα, αρχειακό υλικό και προσωπικές μαρτυρίες.
Τούτη η ταινία δεν είναι σημαντική μόνο για τη θεματολογία και το υλικό που την απαρτίζει, είναι σημαντική γιατί φανερώνοντας αυτή την πτυχή του χτες, απαντάει στο σήμερα. Διαμορφώνει πολιτική συνείδηση και στάση ζωής, σε μια περίοδο που οι αιτίες που γεννούν τους πολέμους βρίσκονται ακόμα εδώ, πιο ηχηρές από ποτέ. Δείχνει ότι όσο κι αν αποκρύπτονται από τη σύγχρονη ιστοριογραφία τέτοιες ηρωικές στιγμές αυταπάρνησης και διεθνιστικής αλληλεγγύης, η Ιστορία στέκει εκεί και βρίσκει τρόπο να βγει στο φως.
Οχτώ χρόνια μελέτης και έρευνας χρειάστηκαν για να πραγματοποιηθεί και να είναι άρτια σε όλα τα επίπεδα μια από τις πιο σημαντικές ιστορικές αφηγήσεις των τελευταίων χρόνων. Δεν είναι απλά ένα μάθημα Ιστορίας, είναι ένα μάθημα ανθρωπιάς με Α κεφαλαίο. Γιατί Ανθρωπος είσαι όταν κοιτάς το Τέρας κατάματα και στρέφεσαι κατά πάνω του. Η ιστορία των αυτόμολων στρατιωτών της Βέρμαχτ είναι κομμάτι της Ιστορίας της Αντίστασης. Το μνημείο που φτιάχτηκε στην Αμαλιάδα προς τιμή τους, στο πλαίσιο της ταινίας, θα μείνει να μας θυμίζει το θάρρος, τη συνειδητή εναντίωσή τους στον φασισμό, την ελπίδα τους για ένα καλύτερο αύριο. Η θυσία τους αναγνωρίστηκε από τον λαό όταν άφηνε λουλούδια στον τόπο εκτέλεσής τους...
Παυλίνα Αγαλιανού
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα rizospastis.gr