Όταν η γυναίκα ενός κρυπτογράφου της CIA σκοτώνεται σε τρομοκρατική επίθεση στο Λονδίνο, εκείνος ξεκινάει να εντοπίσει τους δολοφόνους της και να τους εκδικηθεί.
Κατασκοπική περιπέτεια βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Ρόμπερτ Λίτελ, που εκδόθηκε το 1981 και μεταφέρθηκε για πρώτη φορά στον κινηματογράφο την ίδια χρονιά από τον Τσαρλς Τζάροτ στην ομώνυμη ταινία με πρωταγωνιστή τον Τζον Σάβατζ.
Δεδομένου του ότι ο Τσαρλς παραμένει τελικά στην υπηρεσία, των δεξιοτήτων που έχει αποκτήσει από την πρώτη του αυτή περιπέτεια, αλλά και της εμπιστοσύνης του εκπαιδευτή του που κερδίζει ως το τέλος, γίνεται αντιληπτό ότι οι συντελεστές πολύ θα επιθυμούσαν η ταινία να γίνει αρχή ενός καινούριου franchise, μ’ αυτόν τον ήρωα που μοιάζει σαν διασταύρωση του Τζακ Ράιαν και του Τζέισον Μπορν.
Το πρόβλημα είναι ότι ούτε ο τσαμπουκάς του Μάλεκ γίνεται ποτέ αρκετά τρομακτικός, ούτε η ταινία διαθέτει αρκετή έμπνευση, δυναμισμό ή κρισιμότητα για να ξεπεράσει την κοινοτοπία της. Ενδεικτικό παράδειγμα το πιο εντυπωσιακό σκηνοθετικό εύρημα, η δολοφονία στη γυάλινη ‘αιωρούμενη’ πισίνα, όπου ο σκηνοθέτης δεν κάνει τίποτα για ν’ αξιοποιήσει τα ερείσματα που προσφέρονται γι’ αγωνία και να παρουσιάσει κάτι παραπάνω απ’ όσα έχουν ήδη αποκαλυφθεί στο τρέιλερ.
Νίκος Τσαγκαράκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα patris.gr