Μεταφορά του βιβλίου του 1981 σε ένα υπερ-σύγχρονο σκηνικό, με τον Ράμι Μάλεκ σε mode “Mr. Robot” να παίζει τον αναλυτή που προκειμένου να πάρει το νόμο στα χέρια του (και να εκδικηθεί την εγκληματική ομάδα που ευθύνεται για τον θάνατο της γυναίκας του) πρέπει να μάθει πώς να γίνεις πράκτορας στο πεδίο της μάχης.
Παρόλαυτά μην περιμένετε κάποια εξωφρενική μεταμόρφωση ή ακροβατικά μάχης από το πουθενά. Το ενδιαφέρον της προσέγγισης (σε σκηνοθεσία Τζέιμς Χοζ, του “Slow Horses”) έγκειται ακριβώς στο πώς ο Χέλερ διατηρεί τα γνώριμα χαρακτηριστικά του φέρνοντας τις μάχες στα δικά του μέτρα. Η δράση έχει ενδιαφέρον και το φιλμ έχει καλό ρυθμό διατηρώντας μια σχετικά ρεαλιστικοφανή διάσταση, χωρίς εξάρσεις, και με μια διασκεδαστική δυναμική ανάμεσα τόσο στον Χέλερ και τον μέντορα/ανταγωνιστή που παίζει ο Λόρενς Φίσμπερν, όσο και μια μυστηριώδη σύμμαχο που ερμηνεύει η Κατριόνα Μπαλφ του “Outlander”. (Οι δυο τους μοιράζονται μάλιστα μια πολύ όμορφη σκηνή δίχως πολλά λόγια και εξηγήσεις.)
Αν μάλιστα υπάρχει κάποια ένσταση, θα ήταν το ότι ίσως η συγκεκριμένη (εξωφρενική στη βάση της) ιστορία να ήταν καλύτερο να προσεγγιστεί με έναν πιο αναπολογητικά ανάλαφρο τρόπο, όμως δε μπορείς στα αλήθεια να κατηγορήσεις ένα δημιουργικό τιμ για τη διάθεσή τους να ακολουθήσουν τα χνάρια των κατασκοπικών θρίλερ του παρελθόντος, φέρνοντας και μια σαφή μελαγχολική νότα μέσα από την αύρα του μοναχικού ήρωα. (Από την άλλη, το απίστευτα κουρασμένο τροπάρι της καημένης συζύγου/συντρόφου που σκοτώνεται απλά για να έχει Κάτι Να Παλεύει ο άντρας ήρωας είναι ειλικρινά πάρα πολύ κουρασμένο.)
Χωρίς μεγάλες απογειώσεις αλλά και χωρίς ποτέ να χάνει τον έλεγχο ή τον θεατή, τον φιλμ φέρνει στο σήμερα μια κλασικά αμερικάνικη οπτική του κατασκοπικού θρίλερ, και το κάνει χωρίς η ψηφιακή διάσταση της εικόνας και της δράσης να χαλάει το mood του όλου εγχειρήματος. Δεν ήταν και δεδομένο.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα news247.gr