Η Πάτσι είναι μια θυμωμένη γυναίκα. Είναι πάντα σε εγρήγορση και νιώθει ότι όλοι είναι εναντίον της. Στην καθημερινότητα της είναι ένα άτομο που έχει έναν άνδρα που δεν μπορεί να την καταλάβει και ένα ντροπαλό γιο που υφίσταται μπούλινγκ στο σχολείο και περιπλανιέται άσκοπα στην πόλη. Η μόνη που καταφέρνει να φέρει λίγο φως στη ζωή της είναι η αδελφή της Σαντέλ, η οποία έχει δυο κόρες και μια ζεστή λαμπερή οικογένεια, εντελώς αντίθετη από τη δική της.
Η αρχική τρομακτική συμπεριφορά της Πάτσι όσο προχωράει η ταινία, τόσο ποιο προφανές γίνεται ότι υπάρχει ένα βαθύτερο ζήτημα που προσπαθεί να αποφύγει. Ένα αίσθημα φόβου διακατέχει όλες της τις ενέργειες, εκφράζοντας άγχος για την ασφάλεια του γιου της να ζει ανεξάρτητος ή για την πιθανότητα να διεισδύουν στο χώρο της βρωμιές, έντομα και παράσιτα. Ο θυμός της είναι εντελώς εξουθενωτικός γι’ αυτή και τους άλλους γύρω της, κάτι που φαίνεται ότι δεν μπορεί να το διαχειριστεί ή να το τιθασεύσει.
Το ’’Πικρές αλήθειες’’ δεν είναι μια ζοφερή ιστορία, η υπόθεση της μπορεί να φαίνεται απλή, αλλά είναι αποτελεσματική και διαθέτει και στιγμές χιούμορ. Είναι μια απολαυστική, μια μικροσκοπική ματιά πίσω από κλειστές πόρτες μέσα στο νοικοκυριό μιας οικογένειας από την Καραϊβική στο Λονδίνο. Η ομορφιά της βρίσκεται σε αυτή την αυθεντική αναπαράσταση του μικρόκοσμου χωρίς να βασίζεται σε στερεότυπα.
Η Πάτσι είναι αρκετά περήφανη για το σπίτι της, είναι η ενσάρκωση της σκληρής αγάπης, καθώς κανείς δεν γλυτώνει από την τρέλα της και οι εκφράσεις του προσώπου της Ζαν-Μπατίστ είναι από μόνες τους ένα υπόδειγμα υποκριτικής, καθώς κυμαίνονται από τη δυσαρέσκεια έως τη μαζοχιστική ευχαρίστηση που αντλεί στο να συγκρούεται με οποιονδήποτε τολμήσει να διασχίσει το δρόμο της.
Αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά την ικανότητα του στη δημιουργία πορτρέτων χαρακτήρων ανθρώπων γεμάτους με οργή και τύψεις, ο Μάικ Λι, στα 82 του πλέον, επιτρέπει στην Πάτσι να εκφράσει πλήρως την απέχθεια και την αηδία της για τον κόσμο, ενώ δείχνει πως μια τέτοια δύναμη κακής φύσης μπορεί να έχει περιορισμένες επιπτώσεις στους γύρω της.
Το ’’Πικρές αλήθειες’’ διαθέτει μια ασυνήθιστα εντυπωσιακή κινηματογράφηση, με πολύ ακριβές καδράρισμα και σύνθεση. Όσο για την κεντρική ερμηνεία της Μαρί Ζαν-Μπατίστ, η οποία συνεργάστηκε με τον Λι και στο αριστουργηματικό ’’Μυστικά και ψέματα’’ του 1996, είναι για ακόμα μια φορά εκπληκτική. Επίσης είναι προς τιμήν και των δυο που δημιούργησαν ένα τρελό χαρακτήρα που είναι τόσο ανεξήγητα μίζερος, αλλά τελικά κερδίζει τη συμπόνια του θεατή.
Ανδρέας Κουταλάς
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα popitandmovieon.gr