Το κλειστοφοβικό αυτό δράμα δωματίου, της βραβευμένης με τη Χρυσή Κάμερα των Καννών ταινίας, «Ενημέρωση γονέων» (αν και πολύ πιο ελκυστικός ο πρωτότυπος τίτλος της, «Αρμάντ») του πρωτοεμφανιζόμενου Νορβηγού Χάλφνταν Ούλμαν Τόντελ, εκτυλίσσεται εξ ολοκλήρου, και στη διάρκεια μιας μέρας, σ’ ένα δημοτικό σχολείο, όπου μια νέα δασκάλα, αναλαμβάνει, εκ μέρους του διευθυντή, να διεκπεραιώσει μια ιδιαίτερα δύσκολη υπόθεση που αφορά την πιθανή σεξουαλική κακοποίηση ενός εξάχρονου αγοριού από ένα συνομήλικό του αγόρι.
Την άπειρη δασκάλα Σούνα πείθουν να το αναλάβει η μεγαλύτερη της και συνάδελφος Άσια και ο κάπως ανίκανος, μεσήλικας διευθυντής του σχολείου Γιάρλε. Η αρχική συνάντηση γίνεται ανάμεσα στην Σούνα και τους τρεις γονείς των δύο παιδιών: τη Σάρα και τον Άντερς, γονείς του κακοποιημένου εξάχρονου παιδιού Γιόν, και την Ελίζαμπεθ, την αντισυμβατική μητέρα του Αρμάντ, του συνομήλικου φίλου του Γιον, που όπως αναφέρεται σε κάποια στιγμή, πέρα από την κατηγορία σεξουαλικής κακοποίησης του Γι9ν, περιφερόταν στο σχολείο δείχνοντας το πέος του στους συμμαθητές του.
Ενώ η εξέταση (που αρχικά μοιάζει με σκηνή δικαστηρίου) προχωρεί, τα πράγματα περιπλέκονται, στις συζητήσεις που ακολουθούν παρεμβαίνουν και άλλοι γονείς, με την έρευνα να οδηγείται σε σκηνές έντονων συγκρούσεων, από τις οποίες δεν λείπουν τόσο το χιούμορ (σε μία, η Άσια, η μεγαλύτερη δασκάλα, με κομμάτι χαρτομάντηλο στη μύτη από συνεχή ρινορραγία να προσπαθεί να εξηγήσει στην Ελίζαμπεθ τη διαδικασία) όσο και οι σκηνές χορού, με την Ελίζαμπεθ, σε μια σκηνή να οδηγείται σ’ ένα ακράτητο, ατέλειωτης διαρκείας, νευρικό ξέσπασμα γέλιου που καταλήγει σε κλάμα (από τις καλύτερες σκηνές της ταινίας, με την Ρενάτε Ρέινσβε, βραβευμένη το 2021 με το βραβείο ερμηνείας των Καννών για την ταινία της «Ο χειρότερος άνθρωπος στον κόσμο», να δίνει ένα εκπληκτικό ρεσιτάλ ερμηνείας).
Με κάμερα των 16 m.m., που κινείται στους κλειστοφοβικούς χώρους του σχολείου (άδεια δωμάτια, άδειους διαδρόμους και σκάλες), με μια φωτογραφία του Παλ Ούλβικ Ρόκσεθ, που τονίζει την όλη αλλόκοτη ατμόσφαιρα, ο Χάλφνταν Ούλμαν Τόντελ, εγγονός του μεγάλου Σουηδού σκηνοθέτη Ίνγκμαρ Μπέργκμαν και της διάσημης ηθοποιού Λιβ Ούλμαν, χρησιμοποιεί με τον καλύτερο τρόπο τα διαφορετικά στοιχεία για να ξεσκεπάσει τα ψυχολογικά προβλήματα, τα ψέματα και τις κοινωνικές συμβάσεις που κρύβονται πίσω από ένα προπέτασμα ηρεμίας και ασφάλειας της αστικής κοινωνίας.
Μπορεί θεματικά, η ιστορία να μην έχει καμία σχέση με τις ταινίες του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, στιλιστικά όμως, οι συζητήσεις, η επιμονή να βγουν στην επιφάνεια τα άγχη, τα ψυχικά τραύματα, τα μυστικά των διαφόρων χαρακτήρων, με την κάμερα να τα καταγράφει με την παραμικρή λεπτομέρεια σε ωραία στημένα κοντινά πλάνα, στραμμένη πάντα στην καταγραφή των εκφράσεων, των διλημμάτων, των αποριών και των φόβων τους, θυμίζουν πολύ τις ταινίες του Σουηδού δημιουργού και παππού του σκηνοθέτη, αποδεικνύοντας πως ο Ούλμαν Τόντελ έχει και τη φαντασία και το ταλέντο ενός αξιόλογου δημιουργού.
Νίνος Φένεκ Μικελίδης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα enetpress.gr