Τον Τέρενς Ντέιβις θυμίζει εικαστικά με τις έξοχες μαυρόασπρες εικόνες του ο Σουηδός σκηνοθέτης Μάγκνους φον Χορν («Επέκεινα», «Ιδρώτας») στην ταινία του, «Το κορίτσι με τη βελόνα», που αρχικά είδαμε στο διαγωνιστικό τμήμα του φεστιβάλ των Καννών (και υποψήφια για το Όσκαρ καλύτερης Διεθνούς Ταινίας), αν και, θεματικά η ταινία του προσεγγίζει περισσότερο το έργο του συμπατριώτη του, Ίνγκμαρ Μπέργκμαν.
Η ταινία του, εμπνευσμένη από πραγματικά γεγονότα που συνέβησαν στην Κοπεγχάγη μετά το τέλος του πρώτου παγκόσμιου πολέμου, ακολουθεί μια ράφτρα, την Καρολίν, μια μοναχική γυναίκα με τον σύζυγο να έχει εξαφανιστεί (ίσως νεκρός στον πόλεμο), που έχοντας μείνει έγκυος από τον ιδιοκτήτη του εργοστασίου, εκδιώκεται από τη δουλειά της. Έγκυος και άνεργη, η Καρολίν (με τη Βίκ Κάρμεν εξαιρετική στο ρόλο), αν και ο σύζυγος έχει στο μεταξύ επιστρέψει, ανάπηρος και παραμορφωμένος από τον πόλεμο, δέχεται να παραδώσει το νεογέννητο παιδί της στην φαινομενικά ευγενική και καλοκάγαθη Ντάγκμαρ (Τρίνε Ντίρχολμ), που αναλαμβάνει να παραδώσει τα νεογέννητα σε καλές άτεκνες οικογένειες, η οποία όμως σύντομα αποκαλύπτεται ως μια ψυχρή, σατανική δολοφόνος.
Ο φον Χορν εκμεταλλεύεται τη μαυρόασπρη φωτογραφία και τα ατμοσφαιρικά ντεκόρ για να φτιάξει μια ταινία που κινείται ανάμεσα στην ταινία τρόμου, που τονίζεται από τις εισαγωγικές εικόνες με τα παραμορφωμένα πρόσωπα στην εισαγωγή της ταινίας(όπως και στις σκηνές με τον παραμορφωμένο σύζυγο να γίνεται θέαμα στο τσίρκο (σκηνές που θυμίζουν το κλασικό Freaks του Τοντ Μπράουνινγκ) και το μπεργκμανικό δράμα, ιδιαίτερα στις σχέσεις τόσο ανάμεσα στην Κάρολίν και τον εργοδότη της όσο και με τον παραμορφωμένο σύζυγο, καθώς και αργότερα με την Ντάγκμαρ.
Νίνος Φένεκ Μικελίδης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα enetpress.gr