Έχοντας λάβει ένα απρόσμενο μήνυμα από τους προγόνους της, η Μοάνα (συγγνώμη, “Βαϊάνα”) πρέπει να ταξιδέψει μακριά στις επικίνδυνες θάλασσες της Ωκεανίας ώστε να βρει ένα θρυλικό χαμένο νησί που κάποτε λειτουργούσε ως σημείο συνάντησης των λαών της Πολυνησίας – αλλά το καταράστηκε ένας εκδικητικός θεός που ήθελε τους ανθρώπους χωρισμένους, και το βύθισε στα βάθη του ωκεανού.
Ωραία χρώματα και αγαπημένοι χαρακτήρες που επιστρέφουν από την υπέροχη ορίτζιναλ ταινία των θρύλων του animation Τζον Μάσκερ και Ρον Κλέμεντς (“Αλαντίν”, “Η Μικρή Γοργόνα”), θα διασκεδάσουν τους νεαρούς θεατές. Όμως η απουσία των βασικών δημιουργικών δυνάμεων του υπερ-επιτυχημένου πρώτου φιλμ (τόσο των δύο σκηνοθετών, όσο και του Λιν Μανουέλ Μιράντα στα τραγούδια) είναι εμφανής: η πλοκή είναι μια άνευρη συρραφή επεισοδίων δίχως ρυθμό, δεν υπάρχει φαντασία, γοητεία ή συναίσθημα (σίγουρα όχι στο βαθμό του πρώτου φιλμ), ενώ τα τραγούδια ξεχνιούνται στο λεπτό. Πρόχειρο σίκουελ για ένα από τα καλύτερα φιλμ του ντισνεϊκού animation.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα news247.gr