Η μαγεία της ακριβούς υποκριτικής, της σκηνοθετικής οικονομίας αλλά και την ίδιας της ιστορίας (που εξακολουθεί να είναι ανατριχιαστικά επίκαιρη) σε όλο τους το μεγαλείο την! Μια ταινία που εξ ολοκλήρου λαμβάνει χώρα μέσα σε μια αίθουσα (και την ίδια αίθουσα), εκεί όπου συνεδριάζουν 12 ένορκοι για να καταλήξουν σε μια απόφαση. Οι 11 πιστεύουν ότι ο κατηγορούμενος στο εδώλιο είναι ένοχος, ένας όμως, ο ένορκος ν. 8 έχει την δική του γνώμη και την στηρίζει στην αμφιβολία.

Εχει επιχειρήματα, έχει λέγειν και έχει εμπιστοσύνη στον εαυτό του. Η τρομερή μάχη που αυτός ο άνθρωπος θα δώσει, προκειμένου να αλλάξει την γνώμη των υπολοίπων γίνεται μια συναρπαστική ταινία καθώς ο Λουμέτ χτίζει χυμώδεις χαρακτήρες στους ρόλους των ενόρκων. Ανοίγει το παράθυρο της ψυχής τους σύντομα και περιεκτικά: πρόσωπα καθημερινά, το καθένα με τα δικά του προβλήματα, τα δικά του συμπλέγματα, τις δικές του φοβίες, το δικό του παρελθόν που ορίζει το παρόν του.

12 Angry Men2

Λίγο ότι και να πει κανείς για τον Χένρι Φόντα στον ρόλο του ενόρκου ν. 8 που προβάλλει «αντίσταση». Είναι απλώς εκπληκτικός. Αλλά και οι λοιποί ηθοποιοί, πρόσωπα ξεχασμένα ίσως στις μέρες μας, κάνουν άψογη δουλειά: ο Τζακ Γουόρντεν που θέλει να παρακολουθήσει τον αγώνα και βιάζεται, ο Λι Κομπ που βλέπει στον κατηγορούμενο μια αντανάκλαση του δικού του παιδιού, ο Μάρτιν Μπάλσαμ που κάθεται στην «ηλεκτρική» καρέκλα του «συντονιστή», ο Ε. Τζ. Μάρσαλ που παίζει τον αυστηρό, αμετακίνητο ένορκο που μόνο με ένα πολύ ισχυρό επιχείρημα μπορεί να αλλάξει γνώμη.

Ολοι τους είναι ένας και ένας. Μην χάσετε αυτή την ταινία που έχει ξαναγυριστεί στο σινεμά από τον Νικίτα Μιχάλκοφ και έχει υπάρξει μεγάλη θεατρική επιτυχία τόσο στην χώρα μας όσο και αλλού. Απέσπασε τρεις υποψηφιότητες για Οσκαρ: καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας και καλύτερου διασκευασμένου σεναρίου (ο Ρέτζιναλντ Ρόουζ είχε κάνει την διασκευή της δική του ιστορίας που ήταν γραμμένη κατ’ αρχάς για την τηλεόραση).

Γιάννης Ζουμπουλάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα tovima.gr